ΓΕΝΝΕΘΛΙΑ..

Ωωω! 

Ναι!!
Χρόνια μου Πολλά!

Κ'είμαστε ακόμα ζωντανοί, στη σκηνή....και προχωράμε....

Πρόσεξε...είμαι 18 με 35 χρόνια εμπειρίας...λέμε...!

Μα....φυσικά..!!!

Εεε! Για να σου πωωω!! Κουλάρισε λίγο...

Γιατί όπως βλέπεις εγώ δε μπορώ...!!!

Και...όπως πολύ σωστα λέει η φιλενάδα μου..

Μην είσαι γελείος!

μια πραγματική κυρία δεν γερνάει ποτέ ...!!

53 διαμάντια και μπριγιάντια

και στην τελική...τόσο είμαι... Ωχ αδερφέ!!

ΕΚΑΝΑ ΔΩΡΑΚΙΑ ΣΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΜΟΥ!!
ΤΑ ΠΑΡΑΠΑΝΩ ΤΑ ΒΡΗΚΑ ΣΤΟ ΓΚΟΥΓΚΛΗ, ΜΟΥ ΑΡΕΣΑΝ ΚΑΙ ΜΟΥ ΤΑ ΠΡΟΣΦΕΡΑ.

ΠΕΡΑ ΑΠΟ ΤΗ ΠΛΑΚΑ ΟΜΩΣ, ΤΟ ΤΙ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΑΙΣΘΑΝΟΜΑΙ ΣΗΜΕΡΑ ΘΑ ΤΟ ΒΡΕΙΣ ΣΤΟ "ΑΛΛΟ ΔΩΜΑΤΙΟ"....mYpRiVeTrOoM

Read More

Χ.Π Georgi..!!

Αφιέρωμα στον αδερφό μου που γιορτάζει στους φίλους μου Γιώργηδες και στις φιλες Γιωργίες.:-)

Το Γεώργιος είναι ένα από τα πιο συνηθισμένα αντρικά ονόματα της Ελληνικής γλώσσας. Χρησιμοποιείται συνήθως στη νεοελληνική μορφή Γιώργος. Υπάρχει ακόμα το γυναικείο αντίστοιχο Γεωργία.

Ετυμολογία
Ποιά είναι η σημασία του ονόματος σου ;
Η λέξη προέρχεται από το γεωργία με την έννοια της καλλιέργειας της γης. Αυτή με τη σειρά της προέρχεται από το γη + έργο.
Γεώργιος, Γεωργία: αυτός/ή που επιδέχεται πνευματική καλλιέργεια, ο/η εργαζόμενος/η στη γη, γεωργός. Όνομα πολλών αγίων και μαρτύρων. Ιδεαλιστής κι ενθουσιώδης, αναζητάει περιπέτειες και πνευματικές συγκινήσεις. Μοιάζει να έχει μεγάλη αυτοπεποίθηση, αλλά στην πραγματικότητα είναι αρκετά δειλός. Πιο αισιόδοξος χαρακτήρας, η Γεωργία αναζητάει πάντα την ευτυχία. Είναι εφευρετική, θαρραλέα και φιλόδοξη.
Στο όνομα Γιώργος
απαντούν 171.007 Έλληνες
Σε αυτό τον πληθυσμό υπολόγισε τους Γιωργάδες της χώρας ένας έλληνας
ερευνητής, ο Χάρης Φουνταλής, ύστερα από εκτεταμένες μελέτες των
ονομάτων στην Ελλάδα. Στην ίδια έρευνα, αποκαλύφθηκε πως τα αμέσως
επόμενα (αλλά με αρκετά μεγάλη διαφορά από τον μπροστάρη Γιώργο) ονόματα
 είναι τα Δημήτρης, Κώστας, Γιάννης και Νίκος. Αντίστοιχα, τα κυρίαρχα
γυναικεία ονόματα είναι η Μαρία (με τον τεράστιο πληθυσμό εκπροσώπων της
 να φτάνει τις 342.632 γυναίκες), η Ελένη, η Κατερίνα, η Βασιλική και
πέμπτη η Γεωργία.

9 πράγματα που δεν ξέρατε για το όνομα Γιώργος 

ΚΑΙ ΤΩΡΑ...ΤΡΑΓΟΥΔΑΜΕ!!!!!!!

                           ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ!!!

Read More

Γεννέθλια

Σαν σήμερα στις 14 Απριλίου του 1964 γεννήθηκε στο Γ.Ν.Ναυπλίου ένα στρουμπουλό κοριτσάκι η αφεντιά μου.

 Τα παιδικά χρόνια ήταν νορμάλ μέχρι τα 15 που έπεσα και γω θύμα....

Εκείνη την εποχή βλέπεις, το να είσαι παιδί χωρισμένων γονιών ήταν μη αποδεκτό από τη μικρή κοινωνία και η πρωχό εμφάνιση μου από την άλλη, έκαναν τις μαμάδες να βγάζουν αφρούς..!!
Ευτυχώς δε μάσησα.....
Αγοροκόριτσο βλέπεις....( η ψυχούλα μου το ξέρει)..
Έκανα πολλές μαλακίες στη ζωή μου για τις οποίες δε μετανιώνω και ας μην ήταν από επιλογή μου κάποιες φορές, οι μεγάλες μου αγάπες ήταν ,είναι και θα είναι ,η μουσική , τα σκυλιά, το σκουτεράκι μου και...το μπλογκάρισμα!!!
( τα αστέρια μου δεν συγκαταλέγονται στις μεγάλες αγάπες... δεν υπάρχει μέτρο σύγκρισης όσον αφορά το αίμα σου..! )

Η ζωή προχώρησε, με έκανε και χόρεψα στο ρυθμό της ( μη μπορώντας να κάνω αλλιώς) και είμαι εδώ όρθια, ζωντανή, δυνατή, αισιόδοξη περιμένοντας όλα τα καλά που θα έρθουν ....!

Γιατί ...θα έρθουν...το ξέρω...

Μου το είπαν η θάλασσα, τα πουλιά, ουρανός..




Αφιερωμένο το παρακάτω βιντεάκι σε μένα γιατί ...σαν σήμερα 14 Απριλίου του 1945 γεννήθηκε ο μεγάλος Άγγλος κιθαρίστας , Ρίτσι Μπλάκμορ.



και θα κλείσω με αγαπημένες φράσεις της  Σιμόν ντε Μποβουάρ, (Γαλλίδα συγγραφέας) η οποία πέθανε στις 14 Απριλίου του  1986.

• Μία γυναίκα νιώθει πως γέρασε, από τη στιγμή που οι άλλοι παύουν να την κακολογούν. 
• Το να κερδίσεις ένα άντρα είναι τέχνη. Το να τον κρατήσεις είναι επάγγελμα. 
• Κάποιες μέρες ο Θεός μοιάζει τόσο μακρινός, που μοιάζει απών.
• Δεν γεννιέσαι γυναίκα. Γίνεσαι. 
• Η ομορφιά έχει να πει ακόμα πιο λίγα και από την ευτυχία. 
• Είναι τα γηρατειά μάλλον παρά ο θάνατος που είναι το αντίθετο της ζωής. Τα γεράματα είναι η παρωδία της ζωής, ενώ ο θάνατος μετατρέπει τη ζωή σε πεπρωμένο. 
• Αν θέλει να ξεχάσει κανείς μπορεί, πρέπει όμως, να θέλει.

Read More

ΜΕΓΑΛΟ ΣΑΒΒΑΤΟ - Ο ΧΡΙΣΤΟΣ ΣΤΟΝ ΤΑΦΟ (;)

ΜΕΓΑΛΟ ΣΑΒΒΑΤΟ - Ο ΧΡΙΣΤΟΣ ΣΤΟΝ ΤΑΦΟ (;)

Σήμερα το κλίμα είναι διαφορετικό. 

Τα μαύρα δίνουν τη θέση τους στα άσπρα και η ελπίδα έρχεται ξανά στην καρδιά μας. 

Ο Χριστός ζει και μάλιστα πήρε επιτέλους τη θέση Του στο θρόνο του επουράνιου βασιλείου Του, στα δεξιά Του Πατέρα Του. 

Είτε το πρωί στην «πρώτη Ανάσταση», είτε τα μεσάνυχτα θα ψέλνουμε όλοι μαζί με τον ιερέα και τους πιστούς το «Χριστός Ανέστη»!

Ο Χριστός Αναστήθηκε και μαζί Του νικήθηκε ο θάνατος και γεννήθηκε η ελπίδα για όλους μας. 

Το δικαίωμα να ζούμε τη ζωή μας, με τη χαρά ότι δε θα τελειώσει ποτέ!

Την Ανάστασή Του διαπίστωσαν πολλοί. 

Κάποιοι θέλησαν να κλείσουν τα μάτια τους και να πειστούν ότι δεν έγινε ποτέ. 

Όχι όμως και αυτοί, όπως οι φύλακες, ρωμαίοι στρατιώτες και οι μαθητές Του, που αντίκρισαν Τον ίδιο.

Λένε ότι οι έλληνες είναι ο πιο ευλογημένος λαός επειδή πίστεψε τόσο γρήγορα και εγκάρδια, χωρίς καν να δει τον Ιησού, μονάχα από τις μαρτυρίες και τις διδασκαλίες του αποστόλου Παύλου. 

Όμως δεν ήταν όλοι έτσι.

Υπήρχαν οι δύσπιστοι, με μπροστάρη τον μαθητή Θωμά, ο οποίος ναι μεν χάρηκε, αλλά δε δίστασε να ζητήσει από τον Ιησού να πιάσει ακόμα και τις τρύπες από τα καρφιά στα χέρια του Ιησού για να πειστεί ότι όντως, Αυτός είναι...

Και σήμερα; 

Μήπως η δυσπιστία και η καχυποψία δεν είναι τόσο επίκαιρες; 

Ίσως η ζωή και η εκμετάλλευση να μας έχουν μάθει να μην είμαστε τόσο εύπιστοι. 

Μάλιστα ίσως να μην πρέπει να είμαστε, για να αποφεύγουμε τους κινδύνους που μας περικλείουν.

Η δυσπιστία ή αντίστοιχα η εμπιστοσύνη είναι έννοιες που διχάζουν. 

 Μπορούμε να εμπιστευθούμε και αν ναι, υποθέτω κάποια συγκεκριμένα άτομα. 

Ποια όμως και υπό ποιες προϋποθέσεις κερδίζουν την εμπιστοσύνη μας; 

Άραγε ποια είναι τα κριτήρια που πρέπει να χαρακτηρίζει μια εξιστόρηση, ένα γεγονός, ένα θέαμα για να γίνει πιστευτό; 

Υποκειμενικός προβληματισμός σίγουρα.

Χριστός Ανέστη. 

Ο Χριστός είναι εκεί, έτοιμος να εισακούσει πραγματικές και ζωντανές προσευχές από πιστούς που αγωνίζονται (και) πνευματικά μέσω της εκκλησίας για τη σωτηρία της ψυχής τους. 

Γιάννης Σπυριδάκης

 http://agiameteora.net

Read More

ΜΕΓΑΛΗ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ - Ο ΧΡΙΣΤΟΣ ΣΤΟ ΚΑΡΦΙ

 ΜΕΓΑΛΗ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ - Ο ΧΡΙΣΤΟΣ ΣΤΟ ΚΑΡΦΙ

Μεγάλη Παρασκευή. 

Η πιο πένθιμη μέρα του χρόνου.

Ο Χριστός χλευάστηκε, γελοιοποιήθηκε, σταυρώθηκε, παρέδωσε το πνεύμα Του και τώρα όλοι οι πιστοί συρρέουν στις εκκλησίες να προσκυνήσουν τον Τάφο Του. 

Να συνοδεύσουν το Σώμα Του, στον επιτάφιο, μαζί με τα εγκώμια.

Μερικές από τις πιο παραδοσιακές στιγμές του έθνους μας, που διατηρείται αναλλοίωτη, τιμώντας τον ηγέτη της θρησκείας μας, Ιησού Χριστό.

Έχω αναφερθεί στα καθήκοντα του πιστού. 

Καλό είναι να έχουμε όλοι νηστέψει αυτές τις μέρες, να έχουμε εξομολογηθεί, όμως μια τόσο πένθιμη μέρα, λίγες ώρες πριν την Ανάσταση ο πιστός οφείλει να βιώνει το πένθος, παράλληλα με την προσμονή του χαρμόσυνου μηνύματος της Ανάστασης.

Τούτη την πολύ σημαντική μέρα, εγκρατηθείτε, νηστεύετε πολύ και προσέλθετε στο ναό το Μεγάλο Σάββατο, ώστε να γευτείτε τη Θεία Μετάληψη, το Σώμα και το Αίμα, όπως αυτός μας υπέδειξε, Του Χριστού. 

Γευτείτε τη χάρη Του Αγίου Πνεύματος και τη χαρά του Αναστημένου.

Ο Χριστός παρέδωσε το πνεύμα Του στον Πατέρα Του μη αντέχοντας άλλο την επίγεια ζωή. 

Το ανθρώπινο σώμα του Θεανθρώπου υπέκυψε στον πόνο, ενώ άντεξε όσο κανείς δε θα μπορούσε, χάρη στη δύναμη που Του μετέφερε το Πανάγιο Πνεύμα, για να αντέξει αρκετά ώστε να πληρωθούν όλες οι Γραφές και προφητείες που περιέγραφαν τον επίγειο θάνατό Του.

Μόλις όλα είχαν γίνει, Εκείνος αποφάσισε να παραδώσει το πνεύμα Του και εκείνη η στιγμή συγκλόνισε τον κόσμο, καθώς ο σεισμός (που αποδεικνύεται ιστορικά και επιστημονικά) που έγινε, ήταν τόσο μεγάλος και παραφυσικός, που διανοούμενοι, αλλά και ρωμαίοι ή φαρισαίοι πίστεψαν βαθιά από τότε (με πολλά ιστορικά παραδείγματα).

Πενθούμε όλοι.

 Γιάννης Σπυριδάκης

 http://agiameteora.net

Read More

ΜΕΓΑΛΗ ΤΕΤΑΡΤΗ - Ο ΧΡΙΣΤΟΣ ΕΧΑΘΕΙ

ΜΕΓΑΛΗ ΤΕΤΑΡΤΗ - Ο ΧΡΙΣΤΟΣ ΕΧΑΘΕΙ

Στο σημερινό Ευαγγέλιο που θα ακούσουμε το απόγευμα στην εκκλησία, τα διδάγματα είναι πολλά, όσο ο Χριστός ετοιμάζεται ψυχολογικά για τα οδυνηρά πάθη που έμειναν στην ιστορία για πάντα.

Ο Ιούδας («φωτίζεται» από το διάβολο και) προσεγγίζει τους Φαρισαίους με τους οποίους συμφωνεί στη μέγιστη προδοσία της ιστορίας, τυφλός από αλαζονεία. 

Προδοσία είπατε; 

Τι γνωστή λέξη στις μέρες μας! 

Πως, όλοι την έχουμε βιώσει. 

Φίλοι, καλοί μας και κοντινοί άνθρωποι, ακόμα και οικογένεια ή στενοί επαγγελματικοί μας συνεργάτες, που είτε για προσωπικό συμφέρον, είτε για χρήματα, είτε απλά από αλαζονεία και εγωισμό, προδίδουν ανθρώπους που τους στάθηκαν. 

Ο Ιούδας όμως δεν πρόλαβε να μετανοήσει για να λάβει συγχώρεση. 

Προτίμησε να δώσει τέλος στη ζωή του από τις τύψεις του. 

Εμείς; 

Συγχωρέσαμε; 

Θα συγχωρούσαμε την προδοσία;

Η συνέχεια βρίσκει το Χριστό με τους μαθητές στο Μυστικό Δείπνο, όπου και τους αποκαλύπτει τι επιθυμεί στο μέλλον να πραγματοποιούν. 

Να τρώνε ψωμί, ευλογημένο σαν το Σώμα Του και να πίνουν κρασί, ευλογημένο σαν το Αίμα του. 

Εντολή που έδωσε στην εκκλησία και τιμάμε μέχρι σήμερα. 

Πόσο καιρό έχετε να μεταλάβετε; 

Γιατί; 

Ο ίδιος μας το ζήτησε.

Στη συνέχεια τους έδωσε συμβουλές για τη ζωή τους χωρίς Αυτόν. 

Τους είπε όλοι να είναι ίσοι, ο μεγαλύτερος να συμπεριφέρεται σαν το νεώτερο και ο καλύτερος να υπηρετεί τους άλλους, όπως και ο Ίδιος λίγα λεπτά πριν, τους είχε πλύνει τα πόδια. 

Που όμως βρίσκει εφαρμογή η επιθυμία Του αυτή;

Τους είπε ότι τώρα που θα φύγει από κοντά τους, θα χρειαστούν και χρήματα να ζήσουν και υλικά αντικείμενα να επιβιώσουν. 

Μας έδειξε ότι είναι εύλογη η ανάγκη υλικών αντικειμένων. 

Τα χρήματα δεν είναι αμαρτωλά όπως πολλοί λένε, αντίθετα οφείλουμε να εργαζόμαστε και να κοπιάζουμε, ώστε να απολαμβάνουμε ότι κερδίζουμε από αυτά.

Ενώ όταν ο Πέτρος φανατικά δήλωσε ότι θα είναι μαζί του ως το τέλος, εκείνος τον προσγείωσε, ενημερώνοντάς τον ότι θα τον αρνηθεί τρεις φορές. 

Ποτέ μη λέτε ποτέ. 

Καλύτερα κάτι για το οποίο είμαστε σίγουροι, να το κρατάμε για τον εαυτό μας και όταν έρθει η ώρα του, απλά να το πραγματοποιούμε. 

Είναι η καλύτερη διαφήμιση για τον εαυτό μας.

Η σημερινή περικοπή μας εισάγει στις στιγμές άγχους, έντασης και αγωνίας για Κάποιον που πόνεσε σαν Άνθρωπος για να λυτρώσει ως Θεός.

 Γιάννης Σπυριδάκης
 http://agiameteora.net

Read More

ΜΕΓΑΛΗ ΤΡΙΤΗ - Ο ΧΡΙΣΤΟΣ ΕΚΡΙΘΕΙ

ΜΕΓΑΛΗ ΤΡΙΤΗ - Ο ΧΡΙΣΤΟΣ ΕΚΡΙΘΕΙ

Στο σημερινό Ευαγγέλιο, οι Φαρισαίοι ψάχνουν απεγνωσμένα τρόπους να συλλάβουν τον Ιησού, ο οποίος αποτελεί μεγάλη απειλή στην εξουσία τους, εξαιτίας της μεγάλης Του αποδοχής από τον κόσμο..

Ο ίδιος νοιώθει ότι φτάνει το τέλος και αρχίζει να προετοιμάζει τους μαθητές Του. 

Μια υπέροχη παρομοίωση που χρησιμοποιεί και αποτελεί σπουδαία διδαχή για το σημερινό άνθρωπο είναι εκείνη με τον καρπό, που πρέπει να πέσει κάτω, να χωθεί στα έγκατα της γης, να καλλιεργηθεί ώστε ύστερα και με την πλήρη παραποίησή του να καρποφορήσει εκ νέου και να δημιουργήσει νέα και πλούσια προϊόντα.

Έτσι ο Χριστός θα βασανιστεί, θα χλευαστεί, θα υποστεί κάθε είδους σωματικής και ψυχολογικής εξαθλίωσης, μέχρι η θυσία Του αυτή να αποδώσει καρπούς, λυτρώνοντας όλους εμάς.

Έτσι και εμείς πρέπει να κοπιάζουμε, να υποστούμε το καθετί, να καταπονηθούμε, να ταπεινωθούμε, ώστε στο τέλος να πετύχουμε τους στόχους μας. Πνευματικούς, αλλά και υλικούς. 

Ο καθένας ασφαλώς μπορεί να αντικαταστήσει τις λέξεις αυτές με κάθε προσωπικό του αγώνα.

Ύστερα ο Χριστός εκθειάζει και πάλι την ταπεινότητά του, λέγοντας ότι όποιος πιστεύει σε Εκείνον, δεν πιστεύει Σ' αυτόν, αλλά στον ίδιο Το Θεό. 

Μας δίνει να καταλάβουμε δηλαδή κάτι που σήμερα είναι περισσότερο χρήσιμο από ποτέ. 

Οι ιερείς σήμερα, όσο αμαρτωλοί και αν είναι, οποιοδήποτε προσωπικό πάθος τους κατακαίει, είναι σύγχρονοι απεσταλμένοι του Θεού και όταν φορούν το ράσο παύουν να είναι τα αμαρτωλά εκείνα πρόσωπα. 

Οφείλουμε να συμμετέχουμε ενεργά στα μυστήρια που επιτελούν (π.χ. εξομολόγηση), εμπιστευόμενοι μέσω αυτών, Το Θεό.

Είπε, δε, ότι δεν ήρθε για να τιμωρήσει και να καταδικάσει, αλλά να σώσει. 

Αυτός είναι και ο ρόλος της εκκλησίας. 

Δεν καταδικάζει κανέναν. Έχει μια ανοιχτή αγκαλιά, ακόμα και για τις εξαιρέσεις των ιερέων που δυσφημούν το έργο της εκκλησίας μας, έτοιμη να συγχωρέσει και τελικά να λυτρώσει.

Η σύγχρονη εκκλησία που δίδαξε ο Χριστός, δεν καταδικάζει, αλλά συγχωρεί ειλικρινείς μετάνοιες. Άλλωστε τελικά, γι' αυτό πέρασε το μαρτύριο που κατέληξε στην πανηγυρική ανάσταση.

Γιάννης Σπυριδάκης

(http://agiameteora.net)

Read More

ΜΕΓΑΛΗ ΔΕΥΤΕΡΑ - Ο ΧΡΙΣΤΟΣ ΜΕ ΤΗ ΜΑΧΑΙΡΑ

ΜΕΓΑΛΗ ΔΕΥΤΕΡΑ - Ο ΧΡΙΣΤΟΣ ΜΕ ΤΗ ΜΑΧΑΙΡΑ

Στη σημερινή ακολουθία του Νυμφίου, θα ακούσουμε ένα από τα μεγαλύτερα σε έκταση, Ευαγγέλια.
Αρχίζοντας η Εβδομάδα των Παθών, ο Κύριος δέχτηκε εν αρχή ψυχολογική πίεση από όλους εκείνους οι οποίοι είχαν θορυβηθεί το διάστημα που ο Χριστός ενεργούσε κατά το θέλημα Tου Θεού στις διάφορες περιοχές που επισκεπτόταν. 

Επιθυμούσαν διακαώς να βρεθεί μια αφορμή ώστε να συλληφθεί είτε από εκείνους, είτε από τους ρωμαίους. 

Γιατί αιτίες κατ' αυτούς υπήρχαν. 

Ήταν όμως όλες ανυπόστατες και δικαιολογημένες πάνω σε συναισθήματα εγωισμού και αυταρχισμού.
Ο Χριστός εκείνες τις ημέρες δέχτηκε πολλές «επιθέσεις» από διάφορες ομάδες ανθρώπων που προσπαθούσαν να τον εξωθήσουν με λεκτικά ατοπήματα. 

Για παράδειγμα τον ρώτησαν αν συμφωνεί για την εισφορά που έδιναν στον Καίσαρα. 

Εκείνος καθώς αντιλήφτηκε την παγίδα που ήθελε ότι αν συμφωνούσε θα τον κατηγορούσαν οι ίδιοι, αν διαφωνούσε θα τον παρέπεμπαν στους ρωμαίους, είπε να αποδίδουν ότι χρειάζεται στον Καίσαρα και ότι χρειάζεται στο Θεό. 

Σε άλλη επίθεση που δέχτηκε, ξέσπασε κατηγορώντας όλους τους «γραμματείς και φαρισαίους» και χαρακτηρίζοντάς τους, υποκριτές που φροντίζουν την εξωτερική τους εμφάνιση, φροντίζουν το περίβλημα τους, ώστε να δείχνουν αρεστοί και αποδεκτοί από την κοινωνία.
Όμως; 

Όσο καλοί και αν δείχνουν, η ψυχή τους είναι φθαρμένη. 

Οι σκέψεις τους πονηρές και αμαρτωλές. 

Οι προθέσεις τους εγωιστικές και ίσως βλαβερές για τους άλλους.
Σας θυμίζουν κάτι όλα αυτά; Άνθρωποι σαν και εμάς που καταναλώνουμε το μεγαλύτερο μέρος της ζωής μας για να ικανοποιούμε υλικές ανάγκες που συνεχώς αυξάνονται σε πλήθος και σε χρήματα.
Και μένει ύστερα τι; 

Άνθρωποι που παραμελούν τη σωτηρία της ψυχής τους, αγνοούν τα θρησκευτικά τους καθήκοντα και ενδιαφέρονται στη δημιουργία αρεστής εικόνας για το περιβάλλον, χωρίς όμως την ίδια στιγμή το ουσιαστικό ενδιαφέρον για τον άνθρωπο.
Δεν κινδυνολογώ όταν θα πω ότι οι περισσότεροι άνθρωποι σήμερα είναι «γραμματείς και φαρισαίοι» και δεν εννοώ τους ανθρώπους της εξουσίας και διαφθοράς, αλλά απλούς ανθρώπους σαν και εμάς ή ίσως και εμάς.

 Γιάννης Σπυριδάκης

( http://agiameteora.net)

Read More

Κάτι ξεχωριστό..

Τη μεγαλύτερη Ελληνική σημαία κάτω από την επιφάνεια της θάλασσας, άπλωσαν τα μέλη του Συλλόγου Αυτοδυτών Σάμου και με το δικός τους ξεχωριστό τρόπο γιόρτασαν μαζί με τις οικογένειες τους, την Εθνική Επέτειο της 25ης Μαρτίου.

Υπό ιδανικές καιρικές συνθήκες, στα καταγάλανα νερά του κολπίσκου της Αγίας Παρασκευής της Σάμου, 19 δύτες άπλωσαν υποβρυχίως Ελληνική σημαία 70 τετραγωνικών μέτρων (7μ x 10μ), τη μεγαλύτερη γαλανόλευκη που έχει απλωθεί ποτέ κάτω από την επιφάνεια της θάλασσας.

Το διάβασα εδώ

Πραγματικά ξεχωριστός τρόπος και μπράβο τους!

Μου άρεσε επίσης και η δήλωση του Καμμένου σχετικά με την παρέλαση...

 «Δεν είμαι από αυτούς που βαφτίζουν “παρωχημένες εμμονές” τα όσια και τα ιερά του τόπου αυτού. Ετούτη την ημέρα να την εορτάζετε, να τηρείτε τα έθιμα και τις συμβολικές- παραδοσιακές εκδηλώσεις. Γονείς και πολίτες, να καμαρώνουν τους μαθητές και τα στρατευμένα παιδιά τους στις παρελάσεις, χωρίς κιγκλιδώματα και μπάρες. Είναι μια πανήγυρις η εθνική εορτή.
Είναι υπερηφάνεια, που τόσο την έχουμε ανάγκη, αλλά και συγκίνηση, καμαρώνοντας τους νέους μας και την αξιοσύνη των Ενόπλων μας Δυνάμεων. Και να γιορτάζουμε, να πανηγυρίζουμε, να τιμούμε τους ήρωές μας. Το να γιορτάζει κάτι ένας λαός, εκφράζει πραγματικά την επιθυμία του να θυμηθεί. Τη χαρά του για κάτι που συνέβη και που έχει σημαδέψει το συλλογικό βίο και δεν θέλει, και ούτε πρέπει, να ξεχαστεί. Το να γιορτάζουμε σημαίνει επίσης ότι τιμούμε.
Τιμούμε τους αγωνιστές, τιμούμε τα ιδανικά τους, τιμούμε την ιστορία μας και καθοδηγούμαστε από αυτή.Όπως οι ήρωες του 21 αγωνίστηκαν και έδωσαν τη ζωή τους για να μας παραδώσουν μια Ελλάδα ελεύθερη, έτσι και εμείς έχουμε την υποχρέωση να δημιουργήσουμε μια Ελλάδα καλλίτερη από αυτή που βρήκαμε και να την παραδώσουμε στις επόμενες γενεές».

Όλο το άρθρο το διάβασα 
εδώ

και....η απάντηση που έδωσε στους επικριτές σωστότατη!!
 
«Η χούντα χόρευε μόνο τσάμικα; Οι κεντρώοι τι χόρευαν; Η αριστερά χόρευε μόνο βαλς;», δήλωσε σε έντονο ύφος ο Π. Καμμένος και πρόσθεσε: «Δεν θα χαρίσουμε στη χούντα, στους ακροδεξιούς τις παραδόσεις της χώρας».
Αναφερόμενος στην κριτική που του άσκησε ο επικεφαλής του Ποταμιού Σταύρος Θεοδωράκης, με αφορμή το θέμα των παρελάσεων, ο υπουργός Εθνικής Άμυνας είπε: «Να μην έρθει στην παρέλαση αν στεναχωριέται. Αν δεν του αρέσουν τα δημοτικά, να χορέψει πόλκα».



Χρόνια πολλά η σημερνή..!

Άιντε και του χρόνου!!!

Read More

ΕΙΜΑΣΤΕ ΓΙΑ ΤΑ ΠΑΝΗΓΥΡΙΑ!!

24 Μαρτίου παραμονή του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου και όπως κάθε χρόνο το σκηνικό της γειτονιάς μου αλλάζει λόγω του ότι υπάρχει η Ευαγγελίστρια η εκκλησία της περιοχής και γίνεται πανηγύρι. 

Η ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΤΡΙΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΤΑΡΑΤΤΣΑ ΤΟΥ ΣΠΙΤΙΟΥ ΜΟΥ

Όχι!! Όχι , δεν έχουμε κλαρίνα και τα σχετικά. 
 Μια απλή εμποροπανήγυρις είναι μωρέ! 
Έρχονται οι άνθρωποι, στήνουν τους πάγκους με την πραμάτεια τους και αν είναι τυχεροί θα βγάλουν κανά φράγκο αν τους περισσέψει από το ενοίκιο που θα πληρώσουν για τη θέση του πάγκου. 
Ποτέ δε μου άρεσε αυτός ο τζερτζελές.
 Έκανα πάντα μια περατζάδα μόνο για τη πλάκα!
 Ήθελα να χαζεύω όλα τα ‘χωριά’ που ντυμένα με τις πούλιες και τους αυγερινούς, έρχονται να βάλουν ένα κεράκι στη Χάρη της, αλλά μη θέλοντας να χάσουν την ευκαιρία του street shopping φορτώνονται με ένα σωρό καλούδια που τους κάτσουν στο μάτι. 
Οι Τελώνες και οι Φαρισαίοι…. 
Έξω από το Ναό μεν το ίδιο χάλι δε. 
Το μόνο καλό της υπόθεσης είναι ότι αυτό το διήμερο σπάει η μονοτονία της έρημης γειτονιάς. 
Ακούσματα που σε τρελαίνουν ή σε ‘φτιάχνουν’. 
Αυτοκίνητα, μηχανάκια, λειτουργία από τα μεγάφωνα της εκκλησίας, συζητήσεις από τους περαστικούς, σκυλιά που γαυγίζουν από τα μπαλκόνια ( είναι κλέφτες;;; Τι είναι όλοι τούτοι κάτω από το σπίτι;;;; ) και τα κλαπατσίμπαλα από τη μουσική που παίζει στη διαπασών ( κάποιοι πάγκοι πουλάνε μουσικά cd) , έρχονται και γίνονται ένας αχταρμάς στ’αυτιά σου. Φέτος ήμουν περίεργη και σκέφτηκα να πάω να πετάξω τα σκουπίδια κατά τις 8 το βράδυ( λίγο πριν βγει η εικόνα) και να κόψω κίνηση!! 
Δεν μπορεί! 
Αναρωτιόμουν.. ο κόσμος υποφέρει, δεν έχει χρήμα, περνάει δύσκολα. 
Αποκλείεται να έχει κίνηση το πανηγύρι . 
Κι όμως!! 
Γελάστηκα!! 
Χαμός!! 
Κοσμοσυρροή!! 

Έκανα το λάθος μάλιστα στην επιστροφή για το σπίτι να περάσω μέσα από το πλήθος. 
Δεν ήξερα από πού να φύγω!! 
Ένιωσα ότι πνίγομαι!! 
Ύστερα από 10 ατέλειωτα λεπτά( μια διαδρομή ενός λεπτού) στο τρίτο στενό βρήκα έξοδο διαφυγής και την έκανα! 
Ο ‘λαός’ χάζευε, σκεφτόταν και… ψώνιζε. 
Αυτός ο λαός που τα φέρνει πλέον δύσκολα. 

ΧΑ! ΧΑ! ΧΑ! 
Ε λοιπόν! 
ΕΙΜΑΣΤΕ ΓΙΑ ΤΑ ΠΑΝΗΓΥΡΙΑ!! 

Η ΕΠΟΜΕΝΗ ΜΕΡΑ

 Παναγιά μου δώσε μας φώτιση να έρθουμε στα ίσα μας. 
 Να φέρουμε το μυαλό μας στη θέση του. 
Μεγάλη η Χάρη σου….. 
ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑΑΑΑ!!!!!!

Read More

ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ

Read More

Για τον πατέρα...!!

Χτες ήταν η γιορτή του πατέρα.

Όχι..δεν το ξέχασα...

Πως θα μπορούσα άλλωστε;;;

Γιορτή του Πατέρα ή Ημέρα του Πατέρα ονομάζεται η ετήσια κινητή εορτή προς τιμήν του πατέρα, των πατρικών δεσμών και γενικά την επιρροή των πατέρων στην κοινωνία. Γιορτάζεται κάθε χρόνο την τρίτη Κυριακή του Ιουνίου σε πολλές χώρες παγκοσμίως, αν και σε ορισμένες χώρες η ημερομηνία μπορεί να διαφέρει. Θεωρείται συμπληρωματική εορτή μαζί με τη Γιορτή της Μητέρας.

 Ιστορία

Η πρώτη γνωστή ιστορικά περίπτωση οργανωμένου εορτασμού της Ημέρας του Πατέρα έλαβε χώρα στο Φέαρμοντ της Δυτικής Βιρτζίνια των Ηνωμένων Πολιτειών στις 5 Ιουλίου 1908. Διοργανώθηκε από την κα. Γκρέις Γκόλντεν Κλέιτον (Grace Golden Clayton), η οποία ήθελε να γιορτάσει προς τιμήν των 210 νεκρών πατέρων που έχασαν τη ζωή τους σε ορυχείο στην αποκαλούμενη Τραγωδία του Μόνονγκα (Monongah Mining disaster) μερικούς μήνες πριν στο Μόνονγκα της Δυτικής Βιρτζίνια, τον Δεκέμβριο του 1907. Είναι πιθανόν η Κλέιτον να επηρεάστηκε από τον πρώτο εορτασμό της Ημέρας της Μητέρας που έλαβε τόπο την ίδια χρονιά, λίγα μίλια μακριά. Η Κλείτον διάλεξε την πιο κοντινή Κυριακή στα γενέθλια του προσφάτως εκλιπόντα πατέρα της για να διεξαχθεί η εορτή. Δυστυχώς, η συγκεκριμένη μέρα δεν έλαβε την απαραίτητη προσοχή, καθώς επισκιάστηκε από άλλα γεγονότα που συνέβησαν εκείνη την ημέρα στην πόλη, με αποτέλεσμα ούτε η Δυτική Βιρτζίνια να αναγνωρίσει τη συγκεκριμένη μέρα ως επίσημη εορτή, ούτε να εορταστεί ξανά. Όλη η αναγνώριση για την Ημέρα του Πατέρα πήγε στη Σονόρα Ντοντ (Sonora Dodd) από το Σπόουκεν (Spokane) της Ουάσιγκτον. Η Ντοντ μη γνωρίζοντας τίποτα για την προηγούμενη διοργάνωση στη Βιρτζίνια και επηρεασμένη επίσης από την Ημέρα της Μητέρας διοργάνωσε από μόνη της τη Γιορτή του Πατέρα, δύο μόλις χρόνια αργότερα από αυτήν της Κλέιτον. Ήθελε να τιμήσει τον πατέρα της, ο οποίος υπήρξε βετεράνος του Αμερικανικού Εμφυλίου Πολέμου (1861-1865) καθώς και όλους τους υπόλοιπους βετεράνους πατέρες του συγκεκριμένου πολέμου.

Το πρώτο νομοσχέδιο που πήγε στο Αμερικανικό Κογκρέσο και αφορούσε στην επισημοποίηση της Γιορτής του Πατέρα το 1913 καταψηφίστηκε λόγω φόβων περί εμπορευματοποίησης της εορτής. Το 1916 ο πρόεδρος Γούντροου Ουίλσον επισκέφτηκε το Σπόουκεν όπου έκανε ομιλία για την Ημέρα του Πατέρα, καθώς και μία αποτυχημένη απόπειρα για την επισημοποίηση της γιορτής από το Κογκρέσο. Το 1924, ο πρόεδρος Κάλβιν Κούλιτζ πρότεινε επίσημα την καθιέρωση μιας ιδιαίτερης ημερομηνίας για τον εορτασμό του πατέρα στις Ηνωμένες Πολιτείες, χωρίς όμως να προβεί σε κάποια σχετική ενέργεια. Ύστερα από μερικές ακόμα αποτυχημένες προσπάθειες ανάδειξης της εορτής, το 1966 ο πρόεδρος Λίντον Τζόνσον εξέδωσε το πρώτο προεδρικό διάταγμα που τιμούσε επισήμως τους πατέρες, και καθιέρωνε την τρίτη Κυριακή του Ιουνίου ως Ημέρα του Πατέρα. Έξι χρόνια αργότερα, το 1972, ο πρόεδρος Ρίτσαρντ Νίξον οριστικοποίησε τη γιορτή ως μόνιμη εθνική εορτή των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής.

Μετά την τελική επισημοποίηση του γιορτής από τον Νίξον, και ενώ υπήρχε η εντύπωση πως η πρώτη Γιορτή του Πατέρα είχε διοργανωθεί το 1910 από την Ντόντ, κάποιος παρευρισκόμενος στην εκδήλωση της Κλέιτον του 1908, κατόρθωσε να αποδείξει πως η γιορτή είχε ξαναγίνει δύο χρόνια νωρίτερα.

Στην Αυστραλία γιορτάζεται την πρώτη Κυριακή του Σεπτεμβρίου ενώ η εκκλησία το γιορτάζει του αγίου Πνεύματος (Ιούνιος). Στην Ευρώπη έπαψε να είναι 'Ημέρα του Πατέρα' αλλά ονομάζεται 'γιορτή του πατέρα' (fete des peres) με αρχή από τη Γερμανία που συνδεόταν άμεσα με την οικογενειακή έξοδο, τη γιορτή της μπύρας, κτλ.

Στην Ευρώπη, καθιέρωσαν τη γιορτή οι διαζευγμένοι πατεράδες μέσω του ΣΥΓΑΠΑ από τον Ιδρυτή Νίκο Σπιτάλα, εξ' αιτίας της απαξίωσης του πατέρα από τη δικαιοσύνη, στα διαζύγια. Έτσι, μαζί με όλους τους Ευρωπαίους, γιορτάζουν κάθε δεύτερη Κυριακή του Ιούνη όταν μάλιστα τα σχολεία είναι ακόμα ανοικτά για να διδάξουν οι δάσκαλοι το ρόλο και τις αξίες του πατέρα στην οικογένεια. Εχει εκτυπωθεί από τα Ελληνικά Ταχυδρομεία, ειδική σειρά γραμματοσήμων.
πηγη:Βικιπαιδεία

 ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΜΠΑΜΠΑ!!!

Σ'ευχαριστω που με εγκατελειψες...!!!

Σ'ευχαριστώ που δεν ήσουν ποτέ παρών..!!

Σ'ευχαριστώ που ήσουν τόσο ανώριμος, εγωιστής και ΒΛΑΚΑΣ..!!

Αλήθεια....γιατί με έφερες στον κόσμο;;;;;

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΠΑΤΕΡΑ ΤΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ ΜΟΥ:-)))

Σ'ευχαριστώ που είσαι πάντα παρών..!!

Σ'ευχαριστώ που είσαι πάντα ασπίδα για τα παιδιά σου..!!

Σέυχαριστώ που είσαι άξιος να λέγεσαι πατέρας...!!!

Μπορεί να έχεις τον τρόπο σου, να δείχνεις όλα αυτά που δείχνει ένας πατέρας, μπορεί να μην εκδηλώνεσαι έτσι όπως θα ήθελαν τα παιδιά σου, αλλά....ΤΟ ΞΕΡΟΥΝ ΟΤΙ ΕΙΣΑΙ ΜΟΝΑΔΙΚΟΣ..!!

Ξέρουν επίσης πως δεν θα τα εγκαταλείψεις ποτέ κι αυτό είναι το παν...!!!!

Read More

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΜΑΜΑ:-)

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΣΕ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΜΑΝΟΥΛΕΣ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ

Θα ήθελα να διαβάσουμε μαζί το παρακάτω αγαπημένο μου βιβλίο και να το αφιερώσω σε όλες τις μανούλες :-))

Κάθε φορά που το διαβάζω κλαίω αλλά και πέρνω κουράγιο απο αυτή τη γυναίκα!! Ευτυχώς που το βρήκα εδώ www.politikokafeneio.com και σας το μεταφέρω.

Η ΜΑΝΑ της Περλ Μπακ
«Σύμβολο της μητρότητας», έτσι θα μπορούσε να χαρακτηρίσει κανείς την ηρωίδα αυτού του έργου. Ο γολγοθάς της, που αρχίζει με την εξαφάνιση του άντρα της, συνεχίζεται με το χαμό της κόρης της και καταλήγει με την εκτέλεση του γιου της, συντονίζεται με τον αδυσώπητο ρυθμό των εποχών: το λουλούδισμα της φύσης, το πέσιμο των φύλλων, το χειμώνα και το θάνατο. Όλη η απεραντοσύνη της κινεζικής πεδιάδας και ο επίμονος, αιώνιος μόχθος του μαρτυρικού λαού της στις πρώτες δεκαετηρίδες του αιώνα μας, πλαισιώνουν αυτή τη γυναίκα, καθώς δέχεται χωρίς παράπονο την ανελέητη μοίρα της, μετουσιώνοντας το πένθος σε ζωή και το δάκρυ σε χαμόγελο. (από το οπισθόφυλλο)

Ναι, είναι αλήθεια ότι όλες οι μέρες ήταν όμοιες για τη μάνα, αλλά ποτέ της δεν τις βρήκε στενόχωρες ή πληκτικές κι ήταν αρκετά ευχαριστημένη με το πέρασμά τους. Αν κανένας τη ρωτούσε, θ’ άνοιγε διάπλατα εκείνα τα φωτεινά της μάτια και θα έλεγε: «Μα η γης αλλάζει από τη σπορά μέχρι τη συγκομιδή κι έπειτα είναι και το ωρίμασμα της σοδειάς από τη γη μας, και η πληρωμή των σπόρων στον ιδιοκτήτη για τη γη που νοικιάζουμε, κι είναι και οι γιορτές και οι σχόλες και η Πρωτοχρονιά, ναι, ακόμα και τα παιδιά αλλάζουν και μεγαλώνουν, και βρίσκω απασχόληση φτιάχνοντας κι άλλα, και για μένα δεν υπάρχει τίποτα που να μην αλλάζει και όλα αλλάζουν αρκετά για να με κάνουν να δουλεύω από την αυγή ώσπου να πέσει το σκοτάδι, τ’ ορκίζομαι».

Όταν της περίσσευε λίγος χρόνος, υπήρχαν άλλες γυναίκες στο χωριουδάκι, αυτή που ήταν να γεννήσει κι εκείνη που θρηνούσε ένα παιδί που είχε χάσει, ή μια άλλη που είχε κάποιο σχέδιο να κεντήσει ένα λουλούδι πάνω σε παπούτσι ή κανένα καινούριο τρόπο για να κοπεί ένα πανωφόρι.

Ήταν και μέρες που πήγαινε στην πόλη για να πουλήσει σπόρο ή λάχανα μαζί με τον άντρα της, κι εκεί στην πόλη μπορούσες να δεις περίεργα πράγματα και να τα σκεφθείς, αν βέβαια περίσσευε χρόνος για σκέψη.

Αλλά η αλήθεια ήταν ότι αυτή η γυναίκα ήταν από κείνες που μπορούσαν να ζουν ικανοποιημένες με τον άντρα και τα παιδιά χωρίς να σκέφτονται τίποτε άλλο. Εκείνης της έφτανε να γνωρίζει συχνά όλο τον πόθο του άντρα, να πιάνει παιδί μ' αυτόν, να ξέρει ότι μια ζωή μεγαλώνει μέσα της στο ίδιο της το κορμί, να νιώθει αυτή την καινούρια σάρκα να παίρνει μορφή και να μεγαλώνει, να γεννάει και να νιώθει τα μωρουδίστικα χείλια να πίνουν από το στήθος της. Της έφτανε να ξυπνάει με το χάραμα, να ταΐζει την οικογένειά της, να ταΐζει τα ζώα, να σπέρνει τη γης και να μαζεύει τον καρπό της, να τραβάει νερό από το πηγάδι για να πιουν, να περνάει μέρες ολάκερες στους λόφους συνάζοντας αγριόχορτα και να νιώθει τον ήλιο και τον άνεμο πάνω της. Χαιρόταν όλη τη ζωή της, τη γέννα, τη δουλειά στα χωράφια, τον ύπνο, το φαγητό και το νερό που έπινε, το σκούπισμα και το συγύρισμα του σπιτιού, τα καλά λόγια από τις γυναίκες του χωριού που την παίνευαν για την προκοπή και για το ράψιμό της. Ακόμα και ο τσακωμός με τον άντρα της ήταν καλός και δυνάμωνε το πάθος που ένιωθε ο ένας για τον άλλο. Έτσι ξυπνούσε κεφάτη κάθε πρωί.

Περλ Μπακ "η μάνα" from artedinou

Αν από προχτές βράδυ δεν υπήρχε η έντονη κυκλοφοριακή κίνηση στη γειτονιά μου και ο θόρυβος από τις γεννήτριες που χρησιμοποιούν οι υπαίθριοι πωλητές, δεν θα ήξερα τι ημερομηνία έχουμε!! Τόσο πολύ έχει κολλήσει ο εγκέφαλος μου!! χαχαχα 

Μάλλον θα πάω να βάλω κανά κερί μπας και με επαναφέρει στον πραγματικό κόσμο!!

Σε ένα λόφο λοιπόν, της περιοχής μου είναι χτισμένος ο ναός του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου, Η Βαγγελίστρα έτσι όπως την ονομάζουμε εμείς και κάθε χρόνο την παραμονή γίνετε ένα μικρό πανηγύρι και η περιφορά της εικόνας.

Κάθε χρόνο , από την προπαραμονή του Ευαγγελισμού έρχονται οι μικροπωλητές και στήνουν τους πάγκους με την πραμάτεια τους δεξιά και αριστερά στον κεντρικό δρόμο της 25ης Μαρτίου (ένα στενό κάτω από το σπίτι μου). Μαζεύεται πάρα πολύς κόσμος από τις γύρω περιοχές την παραμονή ,από νωρίς το απόγευμα, για να πάνε να προσκυνήσουν και φυσικά να χαζέψουν και στο πανηγύρι.

Το βράδυ δε, η μυρωδιά της γουρνοπούλας σε στέλνει αδιάβαστο!!!

Την άλλη μέρα ,γίνετε και η παρέλαση οπότε όπως καταλαβαίνετε..χαμός!!! 

Αν και δεν μου αρέσει το θέαμα γιατί είμαι κατά των πανηγυριών αυτού του είδους, ομολογώ πως μου αρέσει αυτή η ημέρα λόγω της έντονης κίνησης, της φασαρίας. Ζωντανεύει την καθημερινότητα μου λόγω του ότι στη γειτονιά που μένω τις υπόλοιπες μέρες του χρόνου δεν ακούς τίποτε άλλο παρά μόνο κανένα μηχανάκι που περνάει και σε ταράζει ή κανένα σκυλί που γαβγίζει.
Βλέπεις ...τα παιδιά πλέον δεν βγαίνουν να παίξουν στις γειτονιές όπως κάναμε παλιά εμείς. Τώρα φίλους έχουν τους υπολογιστές και τα βιντεοπαιχνίδια. Και..οι παλιές γραφικές γειτόνισσες που έβγαιναν και έκαναν το κουτσομπολιό τους ή που τσακώνονταν κάθε λίγο και λιγάκι γιατί η μια έχυνε νερά μπροστά στην πόρτα της αλληνής..δεν υπάρχουν πια..Έφυγαν... Τώρα ακούς  κάποιον τσακωμό, μόνο για το πιάσιμο της θέσης του πάρκινγκ.

 Για να επανέλθω στο θέμα της εκκλησίας, είναι μια πραγματικά όμορφη εκκλησία κυρίως λόγω της τοποθεσίας της. Μπορεί κανείς να πάει ή από τον κεντρικό δρόμο, ή να αφήσει το αυτοκίνητο στην πλατεία του δημοτικού σχολείου της πρόνοιας (αν βρει να παρκάρει!) και να ανέβει τα σκαλιά (αν αντέχει γιατί είναι πολλά!) ή να περάσει μέσα από τα γραφικά στενάκια της περιοχής της Ευαγγελίστριας για να φτάσει στην εκκλησία όπου από εκεί θα θαυμάσει όλη την περιοχή του Ναυπλίου από ψηλά!!

Παρακάτω θα διαβάσετε περισσότερες λεπτομέρειες που τις βρήκα σήμερα ψάχνοντας και ανακαλύπτοντας ότι η "Βαγγελίστρα" που κάποτε φιλοξενούσε στο ορφανοτροφείο της πολλά παιδάκια και που εκεί στο χώρο της βιβλιοθήκης διάβαζαν πολλά φτωχά...Θέ μου συχώρα με!) γειτονόπουλα , έχει και το δικό της blog!! (

ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ «ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΤΡΙΑΣ» ΝΑΥΠΛΙΟΥ

Η «ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΤΡΙΑ»

Ναύπλιο

Στο ψηλότερο μέρος του Ναυπλίου, υψώνεται το κτιριακό συγκρότημα της «ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΤΡΙΑΣ»,που είναι τόπος προσκυνήματος όλων των κατοίκων της Αργολίδος και όχι μόνο. Βρίσκεται σε μία επιβλητική και εντυπωσιακή θέση με μεγάλη αυλή,πάρκιν και θέα όλη την πόλη του Ναυπλίου και την θάλασσα.Βλέπει κανείς από την «ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΤΡΙΑ» το Παλαμήδι,το Μπούρτζι,την Ακροναυπλία,το λιμάνι, την πλατεία Συντάγματος και άλλα αξιοθέατα της πόλης.Βλέπει κανείς ολόκληρο το Ναύπλιο σε «πιάτο»,το Άργος και άλλα μέρη της Αργολίδος.Αλλά και την «ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΤΡΙΑ» την βλέπει κανείς από όπου και αν κοιτάξει μέσα από την πόλη του Ναυπλίου.

Ο Ναός, πρἐπει να έχει αναδομηθεί εξ΄ολοκλήρου ή επεκταθεί τουλάχιστον τέσσερις φορές από την αρχική του μορφή.Ο σημερινός Ιερός Ναός έχει ανεγερθεί εκ βάθρων το έτος 1975,χωρίς να αλλοιωθεί η προηγούμενη μορφή του.Ο Ναός είναι δισυπόστατος και είναι αφιερωμένος στον Ευαγγελισμό της Θεοτόκου και το δεξιό κλίτος είναι αφιερωμένο στην Κοίμηση της θεοτόκου.Αποτελεί το μεγαλύτερο προσκήνυμα του νομού Αργολίδος και ο κόσμος κατά χιλιάδες από το πρωί της παραμονής και ανήμερα του Ευαγγελισμού όλη μέρα,τρέχουν και ζητούν από την Παναγία την χάρη της.Ζητούν να τους αγκαλιάσει και να τους εκπληρώσει το τάμα τους.

Στην βορεινή πλευρά του Ιερού Ναού,έχει κατασκευασθεί βαπτιστήριο από μάρμαρο,για να βαπτίζονται οι μεγάλοι στην ηλικία και κυρίως αλλοδαποί. Στην νότια πλευρά του Ιερού Ναού υπάρχει το παρεκκλήσιο του Αγίου Φανουρίου και δίπλα ακριβώς μία αίθουσα με την οποία το εκκλησάκι αποτελεί ενιαίο χώρο και λειτουργεί ως Εκκλησιαστικό μουσείο. Παραπλεύρως του παρεκκλησίου υπάρχουν δύο μεγάλες αίθουσες που χρησιμοποιούνται ως πνευματικό κέντρο της Ενορίας για κύκλο μελέτης Αγίας Γραφής,για κατηχητικές συνάξεις παιδιών,για κυλικείο, για καφέ σε μνημόσυνα κ.α.

Λόγω της δεσπόζουσας θέσης που βρίσκεται ο Ιερός Ναός και της μαγευτικής θέας που έχει,αλλά και των πολλών κήπων με τα όμορφα λουλούδια,τελούνται πολλά μυστήρια Γάμων και Βαπτίσεων.Η «ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΤΡΙΑ» είναι το «καλλίστευμα του Ναυπλίου».

Ιερεύς π. Ελευθέριος Μίχος

Εφημέριος Ιερού Ναού

«ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΤΡΙΑΣ»

Ναυπλίου 

Βοήθειά μας και...με το καλό η αυριανή :-)

Read More

...ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ....!!!

Σήμερα όπως όλοι ξέρουμε, είναι η ημέρα του Αγίου Βαλεντίνου δηλαδή....των ερωτευμένων :-) Όλοι ξέρουμε την ιστορία του φανταζομαι. Είστε απο αυτούς που πιστεύουν στον Άγιο Βαλεντινο ή.... κάθε μέρα για σας είναι η ημέρα του Αγίου Βαλεντίνου....;

Για μια ακόμη χρονιά, η ημέρα που όλοι οι άντρες τρέμουν ήρθε…Το άγχος ανεβαίνει σε επικίνδυνα επίπεδα και το δώρο που «ΠΡΕΠΕΙ» να πάρετε σας στοιχειώνει το μυαλό. Μην πέσετε στην παγίδα να σκεφτείτε πόσο ηλίθια είναι η γιορτή και πόσο εσείς… ξενερώνετε με τις ροζ καρδούλες…
Πρακτικά ο Άγιος Βαλεντίνος έχει δημιουργηθεί, κατασκευαστεί, επινοηθεί ή πείτε το όπως θέλετε, για να εξυπηρετεί τις επιθυμίες της γυναίκας. Εκείνη θέλει ρομαντισμό και η μοναδική μέρα που μπορεί να τον απαιτήσει είναι στις 14 Φεβρουαρίου. Μην της το αρνηθείτε. Ποιος την ακούει μετά ...; Ας μάθουμε ‘όμως κάποια πράγματα για την ημέρα αυτή αλλά και για τον συγκεκριμένο Άγιο…
Ποιος είναι ο Άγιος Βαλεντίνος ;
Πρόκειται για άγιο των Καθολικών. Υπήρξε επίσκοπος του Τέρμι της Ιταλίας. Λατρεύεται από τον 4ο αιώνα στη Ρώμη, στο παρεκκλήσι της βασιλικής της Via Flaminia. Θεωρείται προστάτης των επιληπτικών. Μαζί με τον Άγιο Μάριο, πάντρευαν ζευγάρια χριστιανών την εποχή που ο Κλαύδιος το είχε απαγορεύσει γιατί δεν έβρισκε άνδρες για τις εκστρατείες του και πίστευε ότι ο λόγος ήταν πώς οι άνδρες δεν ήθελαν να αφήσουν τις οικογένειές τους και τις αγαπημένες τους. Οι δύο Ιερείς βασανίστηκαν μέχρι θανάτου και από τότε οι καθολικοί αλλά και όλος ο κόσμος γιορτάζουν τον Άγιο Βαλεντίνο (ο Άγιος Μάριος έμεινε στην  λήθη). Όπως θα δούμε πιο κάτω, ο άγιος αυτός της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας, δεν έχει απολύτως καμιά σχέση με τη γιορτή. Πάνω σ' αυτό, σημειώνει η "Βρετανική εγκυκλοπαίδεια": «Η μέρα του Αγίου Βαλεντίνου σαν γιορτή των ερωτευμένων, η εκλογή ερωμένων και η ανταλλαγή καρτών απ' τους ερωτευμένους, δεν έχει καμιά σχέση με τον Άγιο ή κάποιο γεγονός της ζωής του.»

Πώς προήλθε αυτή η γιορτή;
Η  γιορτή τούτη είναι κατάλοιπο αρχαίων ειδωλολατρικών εθίμων. Αιώνες προ Χριστού, οι Ρωμαίοι γιόρταζαν την ίδια εποχή (14-15 Φεβρουαρίου) μια ειδωλολατρική αισθησιακή γιορτή προς τιμήν κάποιου Λούπερκους, κυνηγού λύκων, που την έλεγαν"Λουπερκάλια"(Lupercallia).
Τα έθιμα ανταλλαγής δώρων μεταξύ των "αγαπημένων" συνηθίζονταν από εκείνη την εποχή. Η "αμερικανική εγκυκλοπαίδεια" αναφέρει πως τα έθιμα αυτά «έρχονται σε μας από τη ρωμαϊκή γιορτή "ΛΟΥΠΕΡΚΑΛΙΑ", που γιορτάζονταν το Φεβρουάριο και όπου έβαζαν τα ονόματα νεαρών κοριτσιών σ' ένα κουτί και οι άντρες έπαιρναν εκείνη που θα τους τύχαινε στο λαχνό το όνομά της». Αυτά συνήθως οδηγούσαν τους νέους στην πορνεία και τα όργια. Το έθιμο έφεραν στην Αγγλία οι Ρωμαίοι και συνεχίστηκε και στη χριστιανική εποχή. Μετά την αναγνώριση του Χριστιανισμού, ως επίσημης θρησκείας του κράτους, έγιναν προσπάθειες κατάργησης της γιορτής. Όμως, αυτό που τελικά κατορθώθηκε, ήταν ν' αλλάξει η γιορτή από Λουπερκάλια σε μέρα του Αγίου Βαλεντίνου! Ας δούμε τώρα πώς επιλέχθηκε το όνομα "Βαλεντίνος". Σύμφωνα με το "Λεξικό Ελλ. και Ρωμ. Βιογραφίας και Μυθολογίας" του Σμιθ, οι Ρωμαίοι ταύτιζαν τον Λούπερκους με το θεό Πάνα, που λατρευόταν στην Αρκαδία, ως θεός του φωτός. Απ' αυτή την άποψη, ο Πάνας ταυτίζεται με το φοινικικό θεό Βάαλ, που αναφέρεται στην Παλαιά Διαθήκη. Βάαλ, ωστόσο, ήταν κι ο τίτλος του Νεβρώδ, ιδρυτή της Βαβυλώνας και θεοποιημένος ήρωας, που εισήγαγε το βαβυλωνιακό ειδωλολατρικό σύστημα. Κάποιες παραδόσεις αναφέρουν ότι ο Νεβρώδ, κυνήγησε στα Απέννινα όρη λύκους, απ' όπου και ονομάστηκε Λούπερκους καθώς και Βαλεντίνος (Valentinus) απ' το επίθετο valeus (=ισχυρός). Όσον αφορά τη χρήση του συμβόλου της καρδιάς, εικάζεται ότι επειδή στη γλώσσα της Βαβυλώνας αυτή προφέρεται βαλ, απ' την ομοιότητα στην προφορά με τ' όνομα του, έγινε σύμβολο του Βάαλ.  Κι αν αναρωτιέστε γιατί ορίστηκε η 14η Φεβρουαρίου ως ημέρα της γιορτής, θα δείτε πως υπάρχει κι εδώ η εξήγηση. Η γέννηση του Νεβρώδ-Βάαλ, τοποθετήθηκε στο χειμερινό ηλιοστάσιο. Στον 21ο αιώνα π.Χ. αυτό συνέπιπτε με την 6η Ιανουαρίου και η Σεμίραμις η Α' όρισε τα γενέθλια του Νεβρώδ, να γιορτάζονται αυτήν την ημέρα. Ωστόσο, οι αρχαίοι θεωρούσαν τη μητέρα ακάθαρτη, έως την 40ή ημέρα μετά τη γέννηση του παιδιού της. Μετρώντας 40 ημέρες μετά την 6η Ιανουαρίου, καταλήγουμε στις 15 Φεβρουαρίου (ή το βράδυ της 14ης, όπως υπολόγιζαν τις ημέρες από τη δύση του ηλίου). Δηλαδή, ερχόμαστε στα Λουπερκάλια ή στη σημερινή γιορτή του Αγίου Βαλεντίνου. Αυτήν ακριβώς την ημέρα πίστευαν πως παρουσιάστηκε δημόσια πια καθαρισμένη, η μητέρα του Νεβρώδ με τον ίδιο. Βλέπουμε, τελικά, πως η "σύγχρονη" για μας αυτή γιορτή, δεν είναι τίποτ' άλλο, παρά ένα πανάρχαιο ειδωλολατρικό έθιμο, που ο διάβολος πέρασε στις μέρες μας, επικαλύπτοντας το με κάποιο χριστιανικό όνομα και "σύγχρονους" τρόπους εκφράσεως! Μία άλλη εκδοχή για την ημέρα του Βαλεντίνου, όπως ξέρουμε όλοι, πιθανότατα προέρχεται από την αρχαία πεποίθηση ότι τα πουλιά άρχιζαν να ζευγαρώνουν στις 14 Φεβρουαρίου. Τέλος, υπάρχει και η εκδοχή ότι η14η Φεβρουαρίου ήταν η επίσημη γιορτή (μέχρι το 1969 που αφαιρέθηκε από το Καθολικό εορτολόγιο) προς τιμή δύο Χριστιανών αγίων - Αγίου Βαλεντίνου και Αγίου Μάριου - που υποβλήθηκαν σε μαρτύρια από τον Ρωμαίο αυτοκράτορα Κλαύδιο τον 2ο. Μετά από όλα αυτά πήραμε μια γεύση για τον Άγιο Βαλεντίνο και δεν έχουμε παρά να γιορτάσουμε την ημέρα αυτή όπως κάθε χρόνο με κάθε επισημότητα και μην ξεχνάτε να αγαπάτε με όλη σας την καρδιά…

What is it about Valentine's day that makes us care
Maybe its that special person whom we have to share
Remembering things like our first hug or first kiss
Knowing on this day your love is to important to miss

VALENTINE'S DAY  

 του Γκάρι Μάρσαλ
με τους Τζούλια Ρόμπερτς, Αν Χάθαγουεϊ, Μπράντλεϊ Κούπερ, Τζέσικα Άλμπα, Τζέσικα Μπίελ, Πάτρικ Ντέμπσι, Τζένιφερ Γκάρνερ, Άστον Κάτσερ, Έρικ Ντέιν

Υπόθεση: Ένα επιτελείο αστέρων μεγάλου βεληνεκούς έρχεται για να μας χαρίσει απολαυστικές στιγμές στην ταινία "Valentine's Day", μια ταινία που παρακολουθεί τις ιστορίες μιας ετερόκλητης ομάδας ανθρώπων στο Λος Άντζελες οι οποίοι γνωρίζουν τον έρωτα και την απογοήτευση κατά τη διάρκεια της ημέρας των Ερωτευμένων. Ζευγάρια και εργένηδες κερδίζουν και χάνουν στην προσπάθειά τους να βρουν, να διατηρήσουν ή να τερματίσουν μια σχέση μέσα σε μια μέρα.

Θέλετε να την δούμε μαζί ή μάλλον... να την ξαναδούμε.....;

Χρόνια πολλά !!!

Read More