Πέρασε και ο Οκτώβρης και τη σειρά του παίρνει ο Νοέμβρης.
Στο καλό Οκτώβρη, Καλώς όρισες Νοέμβρη!
Λέω να σας κάνω δωράκι!!
Θα μοιραστώ μαζί σας τα παρακάτω βίντεο από τις αγαπημένες μου κυρίες που τις θεωρώ σούπερ!
Αναλυτικά , απλά, σου δίνουν η κάθε μία να καταλάβεις, το σχέδιο που έχεις επιλέξει να μάθεις!
Τι θα μάθουμε?
Μα φυσικά σάλι! Εσάρπα!
Ότι πρέπει για τις πρώτες κρύες μέρες που έρχονται!!
Δεν έχω επιχειρήσει ακόμα να φτιάξω σάλι αν και μου αρέσουν πολύ, ελπίζω να βρω λίγο χρόνο και να το κάνω!
Καλό μήνα!!
Αύριο,ο Δήμος Ναυπλιέων γιορτάζει την Πρωτομαγιά στην παραλία της Καραθώνας με εκδηλώσεις για μικρούς και μεγάλους, στις οποίες κυριαρχούν η παράδοση, η μουσική και ο χορός.
Οι
δημότες και οι επισκέπτες του Δήμου είναι καλεσμένοι από τις 11 το πρωί
στην Καραθώνα για να κατασκευάσουν μαγιάτικα στεφάνια με τη βοήθεια
ειδικού στην ανθοδετική τέχνη και να διαγωνιστούν παρουσιάζοντας το δικό
τους καλύτερο στεφάνι. Μικροί και μεγάλοι θα έχουν την δυνατότητα να
συμμετάσχουν σ’ ένα δημιουργικό εργαστήρι, πλημμυρίζοντας την περιοχή με
ανοιξιάτικες ευωδιές και λουλούδια. Στην
συνέχεια το κοινό θα απολαύσει ένα μεγάλο Λαϊκό γλέντι με παραδοσιακούς
χορούς και εδέσματα και θα γιορτάσει την Πρωτομαγιά διασκεδάζοντας
μέχρι αργά το απόγευμα.
Αν σκέφτεστε να επισκεφτείτε την πόλη μου και πάτε μια βόλτα από εκεί, σας βρήκα ιδέες για να είστε προετοιμασμένοι!!!!!
ΔΕΙΤΕ ΠΩΣ ΜΠΟΡΕΙΤΕ ΝΑ ΤΟ ΦΤΙΑΞΕΤΕ ΜΟΝΟΙ ΣΑΣ!
Ένας τρόπος κατασκευής στεφανιών ήταν με τη χρήση ευλύγιστων κληματόβεργων, πάνω στις οποίες τοποθετούνταν κλαδάκια από αμυγδαλιές, συκιές ή ροδιές, ενώ πολλές φορές, αρκετοί προτιμούσαν να μην φτιάξουν καν στεφάνια αλλά να κρεμάσουν στις εξώπορτες τους ματσάκια από κλαδιά ελιάς, νεραντζιάς ή
πορτοκαλιάς μαζί με διάφορα λουλούδια και φυτά για να αποτρέψουν το
“κακό” να μπει στο σπίτι τους, όπως σκόρδα ή ακόμα και τσουκνίδες (αυτό κάνω εγώ!).
Μα..το στεφάνι είναι στεφάνι !!
Είναι τέχνη!
Πάμε να δούμε..
ALL TIME CLASSIK :Με φυσικά λουλούδια !
Όπως μας έμαθαν οι μανούλες μας!
Θα χρειαστείτε ένα ψαλίδι, βελόνα και κλωστή, μπουμπούκια από διάφορα λουλούδια.
Με την βελόνα τρυπάτε το κοτσάνι του λουλουδιού και μέσα σε αυτήν την τρυπούλα περνάτε το κοτσάνι του άλλου λουλουδιού.
Τα δένετε μεταξύ τους με την κλωστή και συνεχίζετε με αυτόν τον τρόπο μέχρι να συμπληρωθεί το στεφάνι.
Στο τέλος ενώνετε τις δύο άκρες πάλι με κλωστή και έτοιμο το στεφάνι σας!
Βήμα βήμα οι παρακάτω εικόνες που βρήκα στο pinterest σας βοηθούν..
ΙΔΕΕΣ ΓΙΑ ΣΤΕΦΑΝΙΑ ΠΟΥ ΘΑ ΚΡΑΤΗΣΟΥΝ ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ
Αν φέτος θέλεις κάτι διαφορετικό παρακάτω θα δούμε στεφάνια που δεν “πεθαίνουν” μέσα σε λίγες ημέρες και που είναι φτιαγμένα από τσόχα, καρπούς, χαρτί, φελλό και πολλά άλλα!
Στα καταστήματα ειδών χόμπι, μπορείς να βρεις σε πολύ οικονομικές τιμές δύο είδη βάσεων για στεφάνια: από φελιζόλ ή από αποξηραμένα κλαδιά. Ακόμα, μπορείς να κατασκευάσεις μόνος σου βάσεις, από σύρμα ή ευλύγιστα κλαδιά κληματαριάς ή δέντρων. Έχοντας μια βάση, μπορείς να τη διακοσμήσεις με διάφορα υλικά και να κολλήσεις με σιλικόνη (ή να στερεώσεις με οποιοδήποτε τρόπο) διάφορα διακοσμητικά στοιχεία, ανάλογα με την εποχή ή ακόμα και το προσωπικό σου στιλ.
Έψαξα αρκετή ώρα στο κυβερνοχώρο και ανακάλυψα καταπληκτικές ιδέες με οδηγίες παρακαλώ για να μη σας κουράσω!
1. Στην παραπάνω εικόνα βλέπουμε πως να φτιάξουμε ένα στεφάνι με διάφορους τύπους παχύφυτων και οι οδηγίες βρίσκονται αναλυτικά εδώ.
Για ένα πιο σύνθετο στεφάνι (όπως της παρακάτω εικόνας) ή να πάρεις ιδέες για διάφορους τύπους τέτοιων “ζωντανών” succulent στεφανιών ρίξε μια ματιά εδώ.
2. Πιο κοντά στη παράδοση, ένα στεφάνι που περιέχει λουλούδια επάνω σε μια βάση από κλαδιά.
Οι οδηγίες βήμα προς βήμα βρίσκονταιεδώ.
3. Ξανά έχουμε βάση από κλαδιά, μόνο που αυτή τη φορά τη διακοσμούν τουλίπες! Εσύ αν θες μπορείς να κάνεις με όποιο λουλούδι προτιμάς ή έχεις στον κήπο σου . Οι οδηγίες του βρίσκονται εδώ.
4. Στεφάνι από αληθινά λεμόνια! Η κατασκευή του είναι πολύ απλή και μπορείς να τη δεις βήμα προς βήμα εδώ.
5. Στεφάνι από κλαδάκια βατομουριάς, δες εδώ τις οδηγίες
και δοκίμασε το με όποια κλαδάκια προτιμάς εσύ!
6. Στεφάνι από βελανίδια , τα οποία τοποθετήθηκαν με ζεστή σιλικόνη σε μια βάση και βάφτηκαν κίτρινα! Οδηγίες δες εδώ
7. Στεφάνι από αποξηραμένα πορτοκάλια, κουκουνάρια και κανέλα
Άλλο ένα στεφάνι φτιαγμένο από οργανικά υλικά .Δες εδώ πως φτιάχνετε.
8. Στεφάνι Λεβάντας ! Δες εδώ πως θα φτιάξεις στεφάνι από λεβάντες χωρίς να χρησιμοποιήσεις κάποια βάση.
Το λατρεύω!!!
Η Πρωτομαγιά των λουλουδιών και το πρωτομαγιάτικο στεφάνι
Γνωστός στους διάφορους πολιτισμούς με διαφορετικά ονόματα, ο Μάιος ονομάστηκε έτσι από τη ρωμαϊκή θεότητα Maja (Μάγια) της οποίας το όνομα προήλθε με τη σειρά του από την ελληνική λέξη Μαία, τροφός και μητέρα. Η Μάγια ταυτίστηκε και με την Ατλαντίδα νύμφη Μαία, μητέρα του Ερμή στον οποίο και αφιερώθηκε ο μήνας. Σύμφωνα με τον τρόπο διαίρεσης του χρόνου των αρχαίων Ελλήνων, ο Μάιος αντιστοιχούσε σε μέρος του Μουνιχιώνα και του Θαργηλιώνα που σημαίνει το μήνα που ο ήλιος καίει, θερμαίνει τη γη. Ήδη από τους Ρωμαίους, η αρχή του μήνα σηματοδοτούνταν από τον εορτασμό της Αγαθής Θεάς ενώ σε όλη τη διάρκειά του τελούνταν γιορτές συνδεδεμένες με την ευφορία των αγρών.
Η φυσιογνωμία του Μαΐου στη λαϊκή αντίληψη είναι δίσημη: συνυπάρχει σ αυτήν το καλό και το κακό, η αναγέννηση και ο θάνατος. Όλες αυτές οι ιδιότητες συγκλίνουν και συγκεντρώνονται στην πρώτη του μέρα, την Πρωτομαγιά. Ο εθιμικός εορτασμός της ως της τελικής νίκης του καλοκαιριού κατά του χειμώνα και της κατίσχυσης της ζωής επί του θανάτου έχει μακρότατη παράδοση με ρίζες που ανάγονται σε προχριστιανικές αγροτικές λατρευτικές τελετές που αποσκοπούσαν στη γονιμότητα των αγρών και, κατ επέκταση, και των ζώων και των ανθρώπων.
Οι αρχαίοι Έλληνες, ως φλογεροί φυσιολάτρες, γιόρταζαν το άνοιγμα των λουλουδιών και το φτάσιμο της άνοιξης. Aπό τα αρχαιότερα χρόνια του πολιτισμού τους, που έφθασε στην Eλλάδα από τη Θράκη το ρόδο, μαζί με τις Oρφικές διδασκαλίες, το άνθος αυτό έγινε σύμβολο και υμνήθηκε ως η νύμφη των ανθέων. Ο Aνακρέων ύμνησε έτσι το άνθος αυτό του Mαγιού:
«Pόδον, άνθος των ερώτων αναμίξωμεν τω Bάκχω ρόδον, ω+ ωραίον άνθος ενθέντες τοις κροτάφοις ευθυμήσωμεν εν τούτοις».
Πρωταπριλιά σήμερα και το έθιμο της ψευτιάς καλά κρατεί.. Θεωρώ ότι κάθε μέρα είναι πρωταπριλιά!! Το ψέμα και η υποκρισία έχει μπει για τα καλά στη ζωή μας.. Ας είναι... Καλό Μήνα!!
Ο Μάιος, ή Μάης, ή Καλομηνάς (Ποντιακά), είναι ο πέμπτος μήνας του έτους κατά το Ιουλιανό και Γρηγοριανό Hμερολόγιο και έχει 31 ημέρες. Στο αττικό ημερολόγιο ήταν ο ενδέκατος μήνας Θαργηλιών που αντιστοιχεί με το χρονικό διάστημα 23 Απριλίου-23 Μαΐου. Οι λατίνοι συγγραφείς τον εκφέρουν πάντα με τη λέξη «mensis» (μήνας) ή Kalendae (καλένδες).
Ο Μάιος στην ιστορία
Πανοραμική απεικόνιση της Κωνσταντινούπολης, ως πρωτεύουσας της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας.
Νικόλαος Γύζης, Ιστορία (1892). Λάδι σε καμβά, 89 εκ. διάμετρος. Ιδιωτική συλλογή.
Κατά τον Πλούταρχο (Βίος Νουμά 19) η ονομασία του Μήνα (Maja) προήλθε από το όνομα της νύμφης Μαίας που ήταν η ομορφότερη από τις Πλειάδες τις επτά κόρες του Άτλαντα (Ατλαντίδες) και της Πλειόνης και μητέρα του θεού Ερμή στον οποίο ο μήνας αυτός ήταν αφιερωμένος. Από άλλους υποστηρίζεται ότι αυτό το όνομα είναι προσδιοριστικό πρεσβύτερης ηλικίας εκ του major (μεγαλύτερος): «Μαϊώρεις γαρ οι πρεσβύτεροι» (Πλούταρχος), ο δε Οβίδιος παράγει το όνομα του μήνα από το Majestas (Μεγαλειότης) που έχει αποδεχθεί και ο τεκτονισμός.
Στην αρχαία Ρώμη κατά τον μήνα Μάιο τελούνταν γιορτές προς τιμή της πηγαίας Νύμφης Ηγερίας, στο άλσος της, προς ανάμνηση των συμβουλών της, που παρέσχε στον Νουμά για τις θρησκευτικές αρχές που εισήγαγε στη Ρώμη. Κατά δε την 1η (Μπόνα Ντέα) και 2η Μαΐου συνεχιζόντουσαν τα από 28 Απριλίου αρχόμενα Φλοράλια, εορτές προς τιμή της θεάς της βλάστησης της Χλωρίδας (Flora). Επίσης κατά τον ίδιο μήνα οι Ρωμαίοι τελούσαν τα "Lemuria" Μειλίχια που ήταν εορτές προς ιλασμό των ψυχών των νεκρών. Στη τέχνη τον μήνα Μάιο οι Ρωμαίοι τον παρίσταναν με μορφή μεσήλικου άνδρα που έφερε πλατύ χιτώνα με μεγάλες περιχειρίδες (σαν το σημερινό ράσο) και έχοντας στη κεφαλή το κάνιστρο γεμάτο άνθη ενώ στα πόδια του υπήρχε ένα παγώνι (ταώς) με ανοιγμένα τα φτερά.
Ο Μάιος συνδέεται επίσης και με την όλη πορεία της Βασιλεύουσας πόλης του Μεγάλου Κωνσταντίνου του οποίου τη μνήμη γιορτάζουμε στις 21 του μήνα. Δέκα ημέρες νωρίτερα γιορτάζονται τα γενέθλια ή εγκαίνια της Κωνσταντινούπολης κατά το έτος 330 μ.Χ., ενώ στις 29 η μνήμη μας γυρνάει πίσω στην Άλωσή της (1453). Η απόφαση του Κωνσταντίνου να μεταφέρει την πρωτεύουσα της Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας στη θέση του αρχαίου Βυζαντίου πάρθηκε το έτος 324. Σύμφωνα με την παράδοση ο ίδιος ο Κωνσταντίνος , κρατώντας ένα ακόντιο, χάραξε τα σύνορα της πόλης που φάνηκαν πολύ μεγάλα στους συμβούλους του. Έτσι τον ρώτησαν πόσο θα προχωρήσει ακόμη, κι εκείνος τους απάντησε: «Θα προχωρήσω μέχρις ότου σταματήσει αυτός που προχωρεί εμπρός μου».
Ο Μάιος στην Ελληνική λαογραφία
Παρ’ όλο που γενικά ο Μάιος θεωρείται ως ο τελευταίος μήνας της Άνοιξης, είναι στην ουσία το μέσο της ανθοφόρας αυτής εποχής αφού το Καλοκαίρι δεν αρχίζει παρά δύο δεκαήμερα μετά το τέλος του, στις 21 Ιουνίου. Ο Μάιος, είναι πράγματι «μήνας χαράς και λατρείας της βλάστησης, με δοξασίες και έθιμα διαχρονικού χαρακτήρα», όπως το παραδοσιακό έθιμο με το πρωτομαγιάτικο στεφάνι το οποίο στολίζει την πόρτα του σπιτιού μέχρι τις 24 Ιουνίου οπότε καίγεται στις φωτιές του Αϊ-Γιάννη. Οι λαϊκές προλήψεις θεωρούν τον Μάιο «μαγεμένο» γι’ αυτό αποφεύγονται οι γάμοι και οι σοβαρές εργασίες στη διάρκειά του, εξ ου και η παροιμία «Στον καταραμένο τόπο, τον Μάη μήνα βρέχει». Όλοι οι λαοί, πάντως, την Πρωτομαγιά γιόρταζαν την ανθοφορία της Φύσης και την απαρχή των «καλών καιρών». Κι ενώ οι λαϊκές παροιμίες, όπως, «Μάη μου, Μάη δροσερέ κι Απρίλη λουλουδάτε» και «ο Μάης έχει τ’ όνομα κι ο Απρίλης τα λουλούδια», προσπαθούν να μας επαναφέρουν στην τάξη, οι παιδικές αναμνήσεις δεν μας το επιτρέπουν. Κι έτσι συνεχίζουμε να τραγουδάμε: «Ο Μάιος μας έφτασε/εμπρός βήμα ταχύ/να τον προϋπαντήσουμε/παιδιά στην εξοχή».
Η 1 Μαΐου έχει χαρακτηρισθεί σχεδόν παγκόσμια ημέρα αργίας (αν και δεν είναι αργία, είν' απεργία) και διατυπώσεων των διεκδικήσεων των εργαζομένων, αφού είναι συνδεδεμένη με το εργατικό κίνημα όταν το 1886 έγιναν οι μεγάλες διαδηλώσεις στο Σικάγο με αίτημα τα τρία οχτάρια: οχτώ ώρες εργασίας, οχτώ ψυχαγωγία και οχτώ ύπνος. Στην χώρα μας, η απεργία των καπνεργατών του 1936 στη Θεσσαλονίκη βάφτηκε με αίμα που καταγράφηκε, στις εφημερίδες της άλλης ημέρας, με μια χαρακτηριστική φωτογραφία η οποία έδειχνε μια μάνα να οδύρεται πάνω από το σκοτωμένο της παιδί. Η φωτογραφία εκείνη ενέπνευσε τον Γιάννη Ρίτσο να γράψει τον «Επιτάφιο»: «Μέρα Μαγιού μου μίσεψες/μέρα Μαγιού σε χάνω…».
Άλλα στοιχεία
Στο παλιό Ιαπωνικό ημερολόγιο, ο μήνας καλείται Σατσούκι (Ιαπωνικά: 皐月). Είναι επίσης ένα κοινό όνομα για τις γυναίκες. Στην Ιαπωνία, υπάρχει η αποκαλούμενη ασθένεια του Μάη, ένα είδος ασθένειας όπου οι νέοι σπουδαστές ή οι εργαζόμενοι αρχίζουν να βαριούνται το σχολείο ή την εργασία τους. Οφείλεται σε μια ιαπωνική συνήθεια που όλα τα σχολικά έτη και τα οικονομικά έτη αρχίζουν την 1η Απριλίου.
Στα Φινλανδικά, ο μήνας καλείται toukokuu, που σημαίνει "ο μήνας της σποράς". Στα Σλοβένικα, καλείται veliki traven, ποια μέσα που σημαίνει "ο μήνας της υψηλής χλόης". πηγή:Βικιπαιδία
Έχω να σας κάνω μια δυσάρεστη ανακοίνωση φίλοι μου...
Για προσωπικούς λόγους, αποφάσισα να κλείσω τα blogόσπιτα μου.
Λυπάμαι πάρα πολύ αλλά...είναι κάτι που δεν θέλω αλλά πρέπει να το κάνω...
Σας την έσκασαααα!!!!!!! Πρωταπριλιά σήμερα!!
(αν και δε νομίζω να στεναχωρεθεί και κανείς αν εγώ κλείσω τα blog!! χαχαχα!!)
Ήρθε λοιπόν και ο Απρίλης και πολύ χαίρομαι γιατί είναι ο μήνας μου λόγω γεννεθλίων μου!! αν και έπρεπε να στεναχωριέμαι γιατί φορτώνομαι άλλον ένα χρόνο στην πλάτη!! Και όσο πάνε και βαραίνουν πανάθεματοι και γίνονται ασήκωτοι!!
Ο Απρίλης παράγεται από το ρήμα aperire= ανοίγω, γιατί είναι μήνας της άνοιξης, της εποχής που ανοίγουν τα μπουμπούκια των λουλουδιών και των δένδρων. Μέχρι την εποχή του Ιουλίου Καίσαρα λογαριαζόταν με 29 μέρες, έπειτα με 30, και ήταν αφιερωμένος στη θεά Αφροδίτη, γι' αυτό και η πρώτη του μέρα ήταν αφιερωμένη σ' αυτήν. Στις 23 Απριλίου οι Ρωμαίοι γιόρταζαν τα "βινάλια πριόρα", δηλαδή τα πρώτα κρασιά τους. Η γιορτή αυτή διατηρείται και σήμερα σε πολλά μέρη, αλλά έχει μετατεθεί στις 26 Οκτωβρίου, στη γιορτή του Αγίου Δημητρίου.
Στη νεοελληνική λαογραφία, ο Απρίλης λέγεται και Αηγιωργίτης ή Λαμπριάτης, για τις μεγάλες του γιορτές: του Αγίου Γεωργίου που πέφτει στις 23, και για το Πάσχα, που, τις περισσότερες φορές, πέφτει το μήνα Απρίλη.
Υπάρχει το έθιμο, την 1η μέρα του Απρίλη να γίνονται τα "πρωταπριλιάτικα γελάσματα". Άγνωστο το πώς προήλθε αυτό το έθιμο. Κατά τη γνώμη πολλών ιστορικών, η συνήθεια αυτή άρχισε στην Ευρώπη κατά τον 16ο αιώνα, επί βασιλείας Καρόλου Θ΄. Τότε με διάταγμα που υπεγράφη στην έπαυλη Ρουσιγιόν, η αρχή του έτους μετατέθηκε από την 1η Απριλίου στην 1η Ιανουαρίου.
Άλλοι ιστορικοί υποστηρίζουν ότι, η συνήθεια αυτή μας ήρθε από τις δυτικές χώρες, στις οποίες η εποχή του ψαρέματος άρχιζε την 1η Απριλίου, μια εποχή που τα ψάρια πιάνονται δύσκολα. Δημιουργήθηκε λοιπόν το έθιμο του "πρωταπριλιάτικου ψαριού", και οι φαρσέρ πρόσφεραν αντικείμενα που έφευγαν από τα χέρια, όπως γλιστρούν τα ψάρια!
Κατά πολλούς, η πρωταπριλιάτικη φάρσα έχει την προέλευσή της από τη γιορτή της "Κοροϊδίας και του ξεγελάσματος" της Ρωμαϊκής Θεάς "Βένους Απρίλης", δηλαδή του "Απριλίου Αφροδίτης", ενώ άλλοι επιμένουν πως με τα πρωταπριλιάτικα ψέματα και αστεία, μεγάλη σχέση έχει η Ινδή θεά του έρωτα, η περίφημη Μάγια.
Όμως, το πρωταπριλιάτικο έθιμο δεν είναι το μοναδικό που απασχόλησε τη λαογραφία και τους ιστορικούς. Ο ελληνικός λαός τραγούδησε τον "ξανθό Απρίλη" για τις ομορφιές του και δημιούργησε ήθη και έθιμα που τα συνόδευσε με διάφορα δίστιχα σαν παροιμίες:
Αν κάνει ο Απρίλης δυο νερά κι ο Μάης άλλο ένα, χαρά στονε το γεωργό πόχει πολλά σπαρμένα.
Ο Απρίλης με τα λουλούδια, κι ο Μάης με τα ρόδα. Απρίλης - γρύλης - τιναχτοκοφινίτης (επειδή το μήνα αυτό εξαντλούνται οι προμήθειες του σπιτιού και τινάζονται τα κοφίνια). Απρίλης - Μάης, κοντά είν' το θέρος. Ο Απρίλης έχει τη δροσιά κι ο Μάης τα λουλούδια. Σε πολλά μέρη, αν βρέξει την Πρωταπριλιά, θεωρούν το βρόχινο αυτό νερό ευεργετικό φάρμακο για τον πυρετό. Στη Σύμη ανάβουν στις 23 Απριλίου φωτιές, και χορεύοντας γύρω - γύρω, τραγουδούν: "Έξω οι ψύλλοι και οι κοριοί και οι μεγάλοι ποντικοί".
Στην Κύπρο, την πρώτη Πέμπτη - που τη λένε "Πρωτόπεφτο τ' Απρίλη" - δεν επιτρέπεται ν' απλώσουν ρούχα στον ήλιο, ιδίως τα άσπρα, ούτε να βγάλουν έξω από το σπίτι τους εργαλείο σιδερένιο, γιατί πιστεύουν ότι "αναθεμελιώνεται" το σπίτι, δηλαδή καταστρέφεται η καλή του τύχη. Επίσης, τη μέρα αυτή δεν επιτρέπεται να σκάψει κανείς το χώμα, γιατί "σκάφτει το λάκκο του", δηλαδή ενεργεί εναντίον της υγείας και της προόδου του.
Πάει κι ο κουτσοφλέβαρος!!!!!!! Μας άφησε κι' αυτός και έδωσε την θέση του στον πρώτο μήνα της Άνοιξης τον Μάρτιο.
Κανονικά σήμερα θα έπρεπε να ήταν μια μέρα φωτεινή και να καλωσορίζαμε την πρώτη μέρα της Άνοιξης με λιακάδα αλλά ο καιρός εδώ στο Ναύπλιο τουλάχιστον, είναι μουντός σαν τα οικονομικά μας και μελαγχολικός όπως και η καρδιά μας!!!
Όμως....όοοοοχι δεν θα μελαγχολήσω σήμερα!!!!!! Έρχεται η Άνοιξη!!!!
Ο Μάρτιος, ή Μάρτης, ή Μαρτς (Ποντιακά), είναι ο τρίτος μήνας του πολιτικού έτους κατά το Γρηγοριανό Hμερολόγιο και έχει 31 ημέρες.
Ο Μάρτιος στην αρχαιότητα
Η αντιστοιχία του Μαρτίου με το αρχαίο αττικό ημερολόγιο είναι κατά το πρώτο 15νθήμερο με τον 8ο μήνα τον Ανθεστηριώνα, κατά δε το 2ο 15νθήμερο με τον 9ο τον Ελαφηβολιώνα. Ήταν ο μήνας που γιόρταζε η Δήλος τον μουσηγέτη θεό της, ενώ γιορτάζονταν επίσης και ο Διόνυσος των Ελευθερών, μιας μικρής κωμόπολης στα σύνορα Αττικής και Βοιωτίας. Αργότερα οι πολυήμερες γιορτές των «Διονυσίων εν άστει» στην Αθήνα ξεπέρασαν σε μεγαλείο όλες τις άλλες παρόμοιες γιορτές της περιφέρειας. Με τα Διονύσια συνδέθηκαν επίσης και τα Ασκληπιεία με θυσίες προς τιμήν του Ασκληπιού, και η πρώτη εμφάνιση των δραματικών αγώνων όπου διαγωνίζονταν τρεις τραγικοί ποιητές με μία τετραλογία και πέντε κωμικοί με μια κωμωδία ο καθένας.
Κατά το αρχαίο ρωμαϊκό ημερολόγιο το έτος άρχιζε από τον Μάρτιο συνεπώς τότε ήταν ο πρώτος μήνας του έτους κι έτσι η Πρωτοχρονιά γιορτάζονταν την 1η Μαρτίου (Καλένδες Μαρτίου). Την ημέρα εκείνη η «εσπερία δύσις» του Ταύρου (όταν δηλαδή ο αστερισμός του Ταύρου έδυε μαζί με τον Ήλιο) σήμαινε και την αρχή του νέου έτους, ενώ οι Εστιάδες Παρθένες άναβαν νέα ιερή φωτιά στον ναό της Εστίας στην αγορά της Ρώμης. Την Πρωτοχρονιά γιορτάζονταν επίσης και τα Ματρωνάλια, προς τιμή της θεάς Ήρας και μητέρας του Άρη, καθώς και τα γενέθλια του ίδιου του Άρη (λατινικά Mars) προς τιμήν του οποίου ο γιος του, ο μυθικός Ρωμύλος, έδωσε στον Μάρτιο το όνομα του πατέρα του που θεωρούνταν γενάρχης των Ρωμαίων. Για τούτο και κατά τον Πλούταρχο (Βίος Νουμά, 19) αναφέρεται πως ο Μάρτιος απεικονίζεται ως άνδρας ενδεδυμένος με δέρμα λύκαινας. Κατά τους χρόνους όμως της «ελεύθερης ρωμαϊκής πολιτείας» ο μήνας αυτός ήταν αφιερωμένος στον θεό Ερμή. Κατά την υπό του Νουμά όμως διαρρύθμιση μετακινήθηκε ως τρίτος μήνας και πρώτος ο προς τιμή του ειρηνικού θεού Ιανού. Κατ΄ άλλους η μετατόπιση αυτή έγινε μετά το 153 π.Χ. από τους υπάτους εξακολουθώντας να παραμένει ο Μάρτιος πρώτος μήνας του θρησκευτικού έτους.
Ο Μάρτιος στην Ελληνική λαογραφία
Ένα από τα πιο διαδεδομένα έθιμα, που προέρχεται από την αρχαιότητα, είναι και η τοποθέτηση από τις μανάδες την 1η Μαρτίου ενός μικρού βραχιολιού από άσπρο και κόκκινο νήμα (που ονομάζεται Μάρτης) στο χέρι των παιδιών τους για να μην τα μαυρίσει ο Ήλιος. Ενώ ακόμη κατάλοιπο της αρχαιότητας είναι και το έθιμο που ήθελε τις ανύπαντρες κοπέλες να βάζουν των Αγίων Θεοδώρων κόλλυβα κάτω από το προσκέφαλό τους για να τους φανερώσουν τον άντρα που θα έπαιρναν. Επίσης κατά το μήνα αυτό συνηθίζονταν παλιά και το έθιμο της χελιδώνας.
Σήμερα, στη δημώδη παράδοση, ο λαός μας έχει δώσει στον Μάρτιο διάφορες ονομασίες που σχετίζονται κυρίως με τις ασταθείς καιρικές συνθήκες που επικρατούν στη διάρκειά του. Γι’ αυτό είναι γνωστός ως Κλαψομάρτης, αλλά και Πεντάγνωμος: «Ο Μάρτης ο Πεντάγνωμος, πέντε φορές εχιόνισε και πάλι το μετάνιωσε πως δεν εξαναχιόνισε», και «Μάρτης, γδάρτης και κακός παλουκοκαύτης», και «Κάλιο Μάρτης στις γωνιές, παρά Μάρτης στις αυλές». Παρ' όλα αυτά ο Μάρτης θεωρείται ο καταλληλότερος μήνας για φύτεμα δένδρων και γι’ αυτό ονομάζεται και Φυτευτής, ενώ λόγω της γιορτής του Ευαγγελισμού ονομάζεται και Βαγγελιώτης.
Τον Μάρτη πάντως ξεκινάει και η Άνοιξη, γι’ αυτό ονομάζεται και Ανοιξιάτης, ενώ χαρακτηριστική είναι και η παροιμία «από Μαρτιού καλοκαιριά, κι απ’ Αύγουστο χειμώνας». Ο Μάρτης περιλαμβάνει επίσης και το κύριο μέρος της νηστείας της τεσσαρακοστής: «Δεν λείπει ο Μάρτης από την Σαρακοστή», όπως χαρακτηριστικά λέγεται.
Άλλα προσωνύμια του Μάρτη στην ελληνική λαογραφία που σχετίζονται με τις παρατηρούμενες σ΄ αυτόν καιρικές μεταβολές είναι και οι εξείς:
«Φύλα ξύλα για τον Μάρτη να μη κάψεις τα παλούκια»
«Όπως ασπρίζουν τα βουνά το Μάρτη από τα χιόνια, έτσι ν΄ ασπρίσουν τα μαλλιά της νύμφης απ΄ τα χρόνια».
«Αν ρίξ΄ ο Μάρτης δυο νερά κι΄ Απρίλης άλλο ένα, χαρά σε κείνο το ζευγά πό ΄χει πολλά σπαρμένα».
«Μάρτης βρέχει; Ποτέ μη πάψει» ή «Μάρτης έβρεχε κι ο θεριστής χαιρόταν»
«Κάλλιο Μάρτης καρβουνιάρης παρά Μάρτης λιοπυράρης».
«Οπόχει κόρη ακριβή τον Μάρτη Ήλιος μη τη δει»
«Του Μάρτη οι αυγές με κάψανε του Μάη το μεσημέρι…».
«Τον Μάρτη στον Ήλιο μη κοιμηθείς». ΠΗΓΗ:ΒΙΚΙΠΑΙΔΙΑ
ΚΑΙ ΜΙΑ ΠΑΡΟΙΜΙΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟ
η ιστορία της «λιθωμένης γριάς»
"Ήτανε μια βολά μια γριά κι είχε κάτι κατσικάκια.
Ο Μάρτης τότε είχε εικοσιοχτώ μέρες και ο Φλεβάρης τριανταμία.
Ήρθε εκείνη την εποχή ο Μάρτης κι επέρασε χωρίς να κάμει χειμώνα και
η γριά από τη χαρά της που βγήκανε πέρα καλά τα πράματα της, εγελάστει και είπε:
- Πρίτσι Μάρτη μου, στην πομπή σου. Μπήκες, βγήκες τίποτα δε μόκαμες.
Τ' αρνοκατσικάκια μη' τα ξεχείμασα.
Τότε ο Μάρτης επείσμωσε κι εδανείστει τρεις μέρες απ' το Φλεβάρη κι έριξε χιόνια πολλά.
Η γριά απιστόμισε το λεβέτι της κι εχώθει απουκάτου με τα πράματά της κι από τον πολύ χειμώνα τα κατσικάκια της εψόφησαν.
Κι από τότες σούρνει ο Μάρτης τριανταμία και ο Φλεβάρης εικοσιοχτώ, γι' αυτό τον λεν και κουτσό και κουτσοφλέβαρο.
Ένεκα γι' αυτό πόπαθε εκείνη η γριά τις τρεις υστερνές μέρες του Μάρτη, τις λένε μέρες των γριών.
Κι ονοματίζουνε κάθε μια με τ' όνομα μιανής από τις πλιό 'λικιωμένες γριές του χωριού. Και αν τύχει καλή ημέρα λεν πως η γριά είναι καλή κι αν τύχει κακοκαιρία λένε πως από την κακία της γίνηκε".
ΠΛΑΝΗΤΙΚΕΣ ΘΕΣΕΙΣ ΜΑΡΤΙΟΥ 2011
ΠΛΑΝΗΤΗΣ ΗΛΙΟΣ ΣΕ ΖΩΔΙΑ
- Ο ΗΛΙΟΣ (κοινώς το ΖΩΔΙΟ μας) συμβολίζει τη δύναμη, την εξουσία, τη θέληση, το κύρος, την εξωτερική μας εμφάνιση, την προσωπικότητά μας:
- Την 1η Μαρτίου βρίσκεται στη 10η μοίρα των Ιχθύων
- Στις 21 περνάει στον Κριό
- Και μέχρι τις 31 φτάνει στη 10η μοίρα του
ΠΛΑΝΗΤΗΣ ΣΕΛΗΝΗ ΣΕ ΖΩΔΙΑ
- Η ΣΕΛΗΝΗ συμβολίζει τις αδυναμίες μας, την ψυχή, το συναίσθημα, τη δεκτικότητα, την οικογένεια, τη μητέρα και γενικότερα τις γυναίκες στη ζωή μας:
- Την 1η Μαρτίου βρίσκεται στον Αιγόκερω
- Στις 4 σχηματίζει Νέα Σελήνη στη 13η μοίρα των Ιχθύων
- Στις 13 η φάση πρώτου τετάρτου στην 22η μοίρα των Διδύμων
- Στις 19 η Πανσέληνος στην 28η μοίρα της Παρθένου
- Και στις 26 φάση τρίτου τετάρτου στην 5η μοίρα του Αιγόκερω
ΒΟΡΕΙΟΣ ΔΕΣΜΟΣ ΤΗΣ ΣΕΛΗΝΗΣ ΣΕ ΖΩΔΙΑ
- Ο ΒΟΡΕΙΟΣ ΔΕΣΜΟΣ της ΣΕΛΗΝΗΣ συμβολίζει τις πάσης φύσεως σχέσεις και το καλό ΚΑΡΜΑ μας στη ζωή:
- Την 1η Μαρτίου βρίσκεται στις 0 μοίρες του Αιγόκερω
- Στις 3 γυρίζει στον Τοξότη
- Και μέχρι τις 31 παραμένει στον Τοξότη γυρίζοντας στην 26η μοίρα του
ΝΟΤΙΟΣ ΔΕΣΜΟΣ ΤΗΣ ΣΕΛΗΝΗΣ ΣΕ ΖΩΔΙΑ
- Ο ΝΟΤΙΟΣ ΔΕΣΜΟΣ της ΣΕΛΗΝΗΣ συμβολίζει τις πάσης φύσεως σχέσεις και το κακό ΚΑΡΜΑ μας στη ζωή:
- Την 1η Μαρτίου βρίσκεται στις 0 μοίρες του Καρκίνου
- Στις 3 γυρίζει στους Διδύμους
- Και μέχρι τις 31 παραμένει στους Διδύμους γυρίζοντας στην 26η μοίρα
ΠΛΑΝΗΤΗΣ ΕΡΜΗΣ ΣΕ ΖΩΔΙΑ
- Ο ΕΡΜΗΣ είναι ο πλανήτης των ταξιδιών, των μετακινήσεων, της επικοινωνίας, των επαφών, των διαπραγματεύσεων, των μηχανημάτων, των μμε, των μέσων μεταφοράς, των συμβολαίων, των υπογραφών και εγγράφων, των μαθημάτων, του γραψίματος και του διαβάσματος:
- Την 1η Μαρτίου βρίσκεται στη 14η μοίρα των Ιχθύων
- Στις 9 περνάει στον Κριό
- Στις 30 γίνεται ανάδρομος από την 24η μοίρα του Κριού
- Και μέχρι τις 31 παραμένει ανάδρομος στην 24η μοίρα του Κριού
ΠΛΑΝΗΤΗΣ ΑΦΡΟΔΙΤΗ ΣΕ ΖΩΔΙΑ
- Η ΑΦΡΟΔΙΤΗ είναι ο πλανήτης της αγάπης, του έρωτα, των κοινωνικών επαφών, των δημοσίων σχέσεων, της ομορφιάς, της χλιδής, της τέχνης, των οικονομικών καθώς και όλων των σχέσεων και συνεργασιών των ανθρώπων, σε όλα τα επίπεδα και διαστάσεις:
- Την 1η Μαρτίου βρίσκεται στην 29η μοίρα του Αιγόκερω
- Στις 2 περνάει στον Υδροχόο
- Στις 27 περνάει στους Ιχθείς
- Και μέχρι τις 31 φτάνει στην 5η μοίρα
ΠΛΑΝΗΤΗΣ ΑΡΗΣ ΣΕ ΖΩΔΙΑ
- Ο ΑΡΗΣ είναι ο πλανήτης που δείχνει τον τρόπο που ενεργούμε, αλλά και της ίδιας της ενέργειας που βγάζουμε προς τα έξω:
- Την 1η Μαρτίου βρίσκεται στην 5η μοίρα των Ιχθύων
- Και μέχρι τις 31 φτάνει στη 28η μοίρα
ΠΛΑΝΗΤΗΣ ΔΙΑΣ ΣΕ ΖΩΔΙΑ
- Ο ΔΙΑΣ είναι ο πλανήτης της τύχης, της επιτυχίας, της χαράς, της αισιοδοξίας, των νέων ευκαιριών και προτάσεων, της μάθησης, των επεκτάσεων και των πιστεύω μας:
- Την 1η Μαρτίου βρίσκεται στην 7η μοίρα του Κριού
- Και μέχρι τις 31 φτάνει στη 14η μοίρα του
ΠΛΑΝΗΤΗΣ ΚΡΟΝΟΣ ΣΕ ΖΩΔΙΑ
- Ο ΚΡΟΝΟΣ είναι ο πλανήτης της σταθερότητας, της σοβαρότητας, της υπευθυνότητας, των επαγγελματικών, της καριέρας, των νόμων και των διατάξεων, της αδυναμίας και της ατυχίας:
- Την 1η Μαρτίου βρίσκεται ανάδρομος στη 16η μοίρα του Ζυγού
- Και μέχρι τις 31 παραμένει ανάδρομος γυρίζοντας στη 14 μοίρες του
ΠΛΑΝΗΤΗΣ ΟΥΡΑΝΟΣ ΣΕ ΖΩΔΙΑ
- Ο ΟΥΡΑΝΟΣ είναι ο πλανήτης των αλλαγών, των ανατροπών και των επαναστάσεων, μικρών και μεγάλων:
- Την 1η Μαρτίου βρίσκεται στην 29η μοίρα των Ιχθύων
- Στις 12 περνάει στον Κριό
- Σαι μέχρι τις 31 φτάνει στην 1η μοίρα του
ΠΛΑΝΗΤΗΣ ΠΟΣΕΙΔΩΝΑΣ ΣΕ ΖΩΔΙΑ
- Ο ΠΟΣΕΙΔΩΝΑΣ είναι ο πλανήτης των καλλιτεχνών, της διαίσθησης, των ονείρων, των ψευδαισθήσεων, των εξιδανικεύσεων, των υψηλών στόχων, της κατανόησης και των εξαπατήσεων:
- Την 1η Μαρτίου βρίσκεται στην 28η μοίρα του Υδροχόου
- Και μέχρι τις 31 φτάνει στην 29η μοίρα του
ΠΛΑΝΗΤΗΣ ΠΛΟΥΤΩΝΑΣ ΣΕ ΖΩΔΙΑ
- Ο ΠΛΟΥΤΩΝΑΣ είναι ο πλανήτης της ολοκληρωτικής αναγέννησης, των καταλυτικών και μοιραίων αλλαγών, της διερεύνησης εις βάθος, της τεράστιας δύναμη, του πάθους και των εσωτερικών αναζητήσεων:
- Την 1η Μαρτίου βρίσκεται στην 7η μοίρα του Αιγόκερω
Θυμάμαι μια παροιμία που μου έλεγε η γιαγιά μου για τον φεβρουάριο...Ο Φλεβάρης κι αν φλεβίσει,καλοκαίρι θα μυρίσει.'Ομως έτσι όπως έχουν αναποδογυρίσει όλα σε αυτή την ζωή, μάλλον θα πρέπει να επινοήσουμε κάποια καινούρια παροιμία!!!
Ονομασία του μήνα Φεβρουαρίου
Ο Φεβρουάριος παράγεται από το λατινικό ρήμα februare, που σημαίνει καθαίρω, αγνίζω, αποβάλλω τα καθάρματα.
Ο Φεβρουάριος προστέθηκε στο Ρωμαϊκό έτος σαν ο τελευταίος μήνας από τον Πομπίλιο Νουμά. Είναι μήνας διαβατήριος και αποκαθαρκτικός. Το 153 π,χ. μεταφέρθηκε στη θέση που έχει σήμερα (δεύτερος μήνας του έτους), και σε αυτή τη θέση διατηρήθηκε και στο Γρηγοριανό ημερολόγιο. Στη διάρκειά του οι Ρωμαίοι διοργάνωναν τελετές καθαρμών και εξαγνισμών.
Η λατινική λέξη februa σημαίνει καθάρσιος-καθαρκτικός και το ουδέτερο πληθυντικού februa, σήμαινε όχι μόνο καθαρτήριος, αλλά και συγκεκριμένα ειδική γιορτή που γίνονταν τον μήνα Φεβρουάριο.
Ο μήνας λοιπόν που περιλάμβανε τους καθαρμούς ονομάστηκε Februarious mensis και μετά από παράλειψη του mensis (μήνας) έμεινε η λέξη Φεβρουάριος.
Ο Φέβρουος ήταν ο θεός των νεκρών και η Φεβρούα ήταν η θεά που επόπτευε τους καθαρμούς και τους εξαγνισμούς.
Ο μήνας Φεβρουάριος ήταν αφιερωμένος λοιπόν από τους Ρωμαίους στον εξαγνισμό και επιπρόσθετα, επειδή ήταν πολύ βροχερός τον είχαν αφιερώσει στον Ποσειδώνα.
Ο Φεβρουάριος αντιστοιχούσε προς τον αττικό μήνα Ανθεστηριώνα.
Με την καθιέρωση του Ιουλιανού ημερολόγιου (46 π.χ.) περιορίστηκαν οι μέρες του μήνα αυτού από 30 που ήταν ως τότε σε 29, και την εποχή του αυτοκράτορα Αυγούστου του αφαιρέθηκε μια ακόμη ημέρα, που προστέθηκε στον μήνα Αύγουστο προς τιμήν του Αυτοκράτορα.
Ονομασίες λαϊκές για το μήνα Φεβρουάριο
Για να συντονιστεί το ημερολόγιο των 365 ημερών προς το ηλιακό έτος, καθιερώθηκε η αύξηση των ημερών του Φεβρουαρίου κατά μια, κάθε τέσσερα χρόνια.
Ο λαός μας τον αποκάλεσε Κουτσοφλέβαρο, επειδή έχει 28 ημέρες και κάθε τέσσερα χρόνια 29. Κάθε τέσσερα χρόνια που έχουμε δίσεκτο έτος, ο λαός μας πιστεύει ότι είναι κακότυχο. Το δίσεκτο έτος δεν πρέπει να φυτεύουν αμπέλια οι γεωργοί ούτε να γίνονται γάμοι ούτε να χτίζονται σπίτια.
Λέγεται επίσης Φλιάρης, Ληψομήνας, Κουτσός, Κουτσούκης ή Μικρός (Κύπρος).
Στον πόντο τον Φεβρουάριο τον ονόμαζαν συνήθως Κούντουρος, γιατί έχει κοντή ουρά, αφού είναι λειψός σε σχέση με τους άλλους. Επίσης σε κάποια μέρη λεγόταν Κούτσουρος, διότι κατά κάποιο τρόπο είναι κουτσουρεμένος.
Οι δύο λέξεις Φεβρουάριος, Φλεβάρης δεν έχουν καμιά σχέση μεταξύ τους άσχετα αν συμπτωματικά ταιριάζουν τόσο ώστε η μια να προέρχεται από την άλλη.
Το ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΣ είναι ρωμαϊκό από τους Ρωμαίους θεούς Φεβρούα των καθαρμών και Φέβρουο των νεκρών.
Το ΦΛΕΒΑΡΗΣ βγαίνει από τη λαϊκή ελληνική παράδοση και έχει σχέση με τις φλέβες της γης. Ο λαός μας κατά τον Δ.Σ. Λουκάτο, παρετυμολόγησε τον μήνα και τον ονόμασε Φλεβάρη, επειδή «ανοίγει τις φλέβες του» και γεμίζει τη γη νερά.
Κατ' άλλους λέγεται Φλεβάρης, γιατί παγώνει τις φλέβες της γης. Στη Θράκη υπάρχει το ρήμα φλεβαρίζω= πλημμυρίζω, επειδή τα χωράφια «φλεβαρίζουν από τις βροχές
Λέγεται και τρυγητής γιατί στον αγροτικό βίο, ο Φλεβάρης είναι ο μήνας των αμπελιών. Τότε γίνεται το κλάδεμα, το καθάρισμα και το τσάπισμα των αμπελιών. Τότε βάζουν και καταβολάδες, δηλαδή φυτεύουν αμπέλια (εκτός και αν είναι δίσεχτος ο χρόνος). Για αυτό του το περιεχόμενο ο Φλεβάρης λέγεται όπου είναι ανεπτυγμένη η αμπελουργία και Κλαδευτής.
Για τον άστατο καιρό, ο Φλεβάρης λέγεται επίσης και Μεθυσμένος, γιατί δεν ξέρει τι κάνει.
Γιορτές το μήνα Φεβρουάριο
Του Αγίου Τρύφωνα 1 Φεβρουαρίου. Ο άγιος Τρύφωνας θεωρείται φύλακας των αμπελιών.
Της Υπαπαντής 2 Φεβρουαρίου. Γιορτάζεται σε ανάμνηση της συναντήσεως του Συμεών με το παιδίον Ιησού (Λουκ., 2.25).
Τότε γίνονται προβλέψεις. «Ό,τι καιρό κάνει της Υπαπαντής, θα βαστάξει σαράντα ημέρες». Αν είναι καλός ο καιρός στις 2 Φεβρουαρίου, ο βαρύς χειμώνας θα διαρκέσει πολύ ακόμα. Από τις 2 Φλεβάρη σταματούν οι γιορτές και μαζί η αργία και η σχόλη.
Του Αγίου Συμεών 3 Φεβρουαρίου. Ο Άγιος τιμάται από τις εγκύους, που έλεγαν παρετυμολογώντας: «για να μη γεννηθεί το παιδί σημειωμένο».
Του Αγίου Χαραλάμπους 10 Φεβρουαρίου.
Πρώτη Κυριακή της Αποκριάς «Οι μεταμφιέσεις και οι παράδοξοι χοροί των μασκαράδων γίνονται για να ξυπνήσουν τα πνεύματα της βλαστήσεως» .
H Καθαρά Δευτέρα eίναι μια πανάρχαιη γιορτή που σχετίζεται κυρίως με τις πομπές των Κατ' Αγρούς Διονυσίων αλλά και με ορισμένες Απολλώνιες ιδέες λατρευτικού περιεχομένου. Στις μέρες μας συνηθίζεται ο εορτασμός με ομαδική έξοδο στην εξοχή.
Αρχαίες γιορτές ήταν τα Ανθεστήρια, Χόες. Στην Αττική γιόρταζαν τα πρώτα άνθη της αμυγδαλιάς με διαγωνισμούς οινοποσίας. Άνοιγαν τους πίθους με το κρασί (πιθοίγια) και γέμιζαν τις κρασοκανάτες (χόες). Νικητής ήταν όποιος άδειαζε πρώτος τον χουν που χώραγε περισσότερο από δύο λίτρα.
Ο Άγιος Κασσιανός γιορτή στο μήνα Φεβρουάριο
Κάθε τέσσερα χρόνια που το έτος είναι δίσεκτο, την τελευταία ημέρα του Φεβρουαρίου, δηλαδή στις 29 του μήνα, γιορτάζει ο Άγιος Κασσιανός. Η περίεργη αυτή γιορτή, έδωσε αφορμή για διάφορες λαϊκές ερμηνείες και περιπαίγματα.
Στη Μυτιλήνη, τη γιορτή του Αγίου Κασσιανού τη θεωρούν ως γιορτή των τεμπέληδων! Λένε μάλιστα: « του Κασσιανού γιορτάζουν οι οκνοί (οι τεμπέληδες)».
Η παράδοση από την Μυτιλήνη που εξηγεί τις παραπάνω εκφράσεις είναι οι εξής:
Μια μέρα που ο Χριστός γύριζε με τους Αποστόλους, έκατσε σε ένα μέρος να ξεκουραστεί. Πάνε τότε όλοι οι Άγιοι κοντά, για να του γυρέψουν δουλειά. Πάει ο Άι- Νικόλας και του λέει:
_ Χριστέ μου για πες μου, τι να κάνω;
Λέει τότε ο Χριστός:
_ Πήγαινε να δεις ποια καράβια και καΐκια βολοδέρνουν και απέ να τα σώζεις.
Πάει ο Άι - Τρύφωνας και του λέει:
_ Εγώ τι θέλεις να κάνω;
_ Αμ' το κλαδευτήρι το'χεις στη μέση σου και κρέμεται, τι ρωτάς λοιπόν; Πήγαινε στα χωράφια και στα αμπέλια και κάνε τη δουλειά σου. Διώξε τις αρρώστιες απ' τα δέντρα κι όλα τα κακά!
Ένας ,ένας πήγαν όλοι οι Άγιοι στο Χριστό και ανέλαβαν τη δουλειά τους. Πίσω, πίσω πήγε και ο Άγιος Κασσιανός και λέει:
_ Εγώ Χριστέ μου, τι να κάνω;
Γέλασε τότε ο Χριστός, δε βάσταξε και του ‘πε:
_ Αμ' εσύ είσαι που είσαι οκνός! Φύλαγε λοιπόν το Φλεβάρη! Κι άμα δεις και τραβάει είκοσι εννιά, έμπα μέσα στο είκοσι εννιά και κάνε τη δουλειά σου. Πάλι, σα δεν έχει είκοσι εννιά , κάτσε απ' όξω.
Παροιμίες για το μήνα Φεβρουάριο
Χιόνια του Φλεβαριού, χρυσάφι του καλοκαιριού.
Γενάρη γέννα το παιδί, Φλεβάρη, φλέβισέ το.
Ο Φλεβάρης με νερό, κουτσός μπαίνει στο χορό.
Καλοκαιριά της Παπαντής, Μαρτιάτικος χειμώνας.
Ο Φλεβάρης κι αν φλεβίσει, καλοκαίρι θα μυρίσει.
Ο Φλεβάρης με νερό, κουτσός μπαίνει στο χορό.
Ο Φλεβάρης κι αν χιονίσει, πάλι άνοιξη θ' άνθίση.
Ο Φλεβάρης κι αν φλεβίσει, πάλι άνοιξη θ' ανθίσει.
Μα αν κάμει και πεισμώσει, μες τα χιόνια θα μας χώσει.
Παπαντή καλοβρεμμένη, ή κοφίνα γεμισμένη.
Φλεβάρης ,κουτσοφλέβαρος, έρχεται κούτσα κούτσα, όλο νερά και λούτσα.
Ο μήνας Φλεβάρης ή τις φλέβες (του νερού) ανοίγει ή τις φλέβες κλείνει.
Του Φλεβάρη είπαν να βρέξει και λησμόνησε να πάψει.
Στις δέκα εφτά του Φλεβάρη θα ζεσταθεί το νύχι του βοδιού.
Το Φλεβάρη μη φυτέψεις, ούτε να στεφανωθείς,
Τρίτη μέρα μη δουλέψεις, Σάββατο μη στολιστείς.
Ο Φλεβάρης φλέβες ανοίγει και πόρτες σφαλάει.
Η Παπαντή διώχνει τις γιορτές με τ' αντί.
Ο Φλεβάρης κι αν φλεβίσει καλοκαίρι θα μυρίσει
μ' αν τις φλέβες του ανοίξει ξεροπήγαδα γιομίζει.
Στις δεκαπέντ' από Φλεβάρη βαρεί το άλογο ποδάρι.
ΠΛΑΝΗΤΙΚΕΣ ΘΕΣΕΙΣ ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ 2011
ΠΛΑΝΗΤΗΣ ΗΛΙΟΣ ΣΕ ΖΩΔΙΑ
- Ο ΗΛΙΟΣ (κοινώς το ΖΩΔΙΟ μας) συμβολίζει τη δύναμη, την εξουσία, τη θέληση, το κύρος, την εξωτερική μας εμφάνιση, την προσωπικότητά μας:
- Την 1η Φεβρουαρίου βρίσκεται στη 12η μοίρα του Υδροχόου
- Στις 19 περνάει στους Ιχθείς
- Και μέχρι τις 28 φτάνει στην 9η μοίρα
ΠΛΑΝΗΤΗΣ ΣΕΛΗΝΗ ΣΕ ΖΩΔΙΑ
- Η ΣΕΛΗΝΗ συμβολίζει τις αδυναμίες μας, την ψυχή, το συναίσθημα, τη δεκτικότητα, την οικογένεια, τη μητέρα και γενικότερα τις γυναίκες στη ζωή μας:
- Την 1η Φεβρουαρίου βρίσκεται στον Αιγόκερω
- Στις 3 σχηματίζει Νέα Σελήνη στη 13η μοίρα του Υδροχόου
- Στις 11 φάση πρώτου τετάρτου στην 22η μοίρα του Ταύρου
- Στις 18 η Πανσέληνος στην 29η μοίρα του Λέοντα και στις 25 φάση τρίτου τετάρτου στην 6η μοίρα του Τοξότη
ΒΟΡΕΙΟΣ ΔΕΣΜΟΣ ΤΗΣ ΣΕΛΗΝΗΣ ΣΕ ΖΩΔΙΑ
- Ο ΒΟΡΕΙΟΣ ΔΕΣΜΟΣ της ΣΕΛΗΝΗΣ συμβολίζει τις πάσης φύσεως σχέσεις και το καλό ΚΑΡΜΑ μας στη ζωή:
- Την 1η Φεβρουαρίου βρίσκεται στη 2η μοίρα του Αιγόκερω
- Και μέχρι τις 28 παραμένει στις 0 μοίρες του
ΝΟΤΙΟΣ ΔΕΣΜΟΣ ΤΗΣ ΣΕΛΗΝΗΣ ΣΕ ΖΩΔΙΑ
- Ο ΝΟΤΙΟΣ ΔΕΣΜΟΣ της ΣΕΛΗΝΗΣ συμβολίζει τις πάσης φύσεως σχέσεις και το κακό ΚΑΡΜΑ μας στη ζωή:
- Την 1η Φεβρουαρίου βρίσκεται στη 2η μοίρα του Καρκίνου
- Και μέχρι τις 28 παραμένει στις 0 μοίρες του
ΠΛΑΝΗΤΗΣ ΕΡΜΗΣ ΣΕ ΖΩΔΙΑ
- Ο ΕΡΜΗΣ είναι ο πλανήτης των ταξιδιών, των μετακινήσεων, της επικοινωνίας, των επαφών, των διαπραγματεύσεων, των μηχανημάτων, των μμε, των μέσων μεταφοράς, των συμβολαίων, των υπογραφών και εγγράφων, των μαθημάτων, του γραψίματος και του διαβάσματος:
- Την 1η Φεβρουαρίου βρίσκεται στην 26η μοίρα του Αιγόκερω
- Στις 4 περνάει στον Υδροχόο
- Στις 21 περνάει στους Ιχθείς
Και μέχρι τις 28 φτάνει στη 12η μοίρα
ΠΛΑΝΗΤΗΣ ΑΦΡΟΔΙΤΗ ΣΕ ΖΩΔΙΑ
- Η ΑΦΡΟΔΙΤΗ είναι ο πλανήτης της αγάπης, του έρωτα, των κοινωνικών επαφών, των δημοσίων σχέσεων, της ομορφιάς, της χλιδής, της τέχνης, των οικονομικών καθώς και όλων των σχέσεων και συνεργασιών των ανθρώπων, σε όλα τα επίπεδα και διαστάσεις:
- Την 1η Φεβρουαρίου βρίσκεται στην 26η μοίρα του Τοξότη
- Στις 4 περνάει στον Αιγόκερω
- Και μέχρι τις 28 φτάνει στην 28η μοίρα
ΠΛΑΝΗΤΗΣ ΑΡΗΣ ΣΕ ΖΩΔΙΑ
- Ο ΑΡΗΣ είναι ο πλανήτης που δείχνει τον τρόπο που ενεργούμε, αλλά και της ίδιας της ενέργειας που βγάζουμε προς τα έξω:
- Την 1η Φεβρουαρίου βρίσκεται στη 12η μοίρα του Υδροχόου
- Στις 23 περνάει στους Ιχθείς
- Και μέχρι τις 28 παραμένει στους Ιχθείς φτάνοντας στην 4η μοίρα
ΠΛΑΝΗΤΗΣ ΔΙΑΣ ΣΕ ΖΩΔΙΑ
- Ο ΔΙΑΣ είναι ο πλανήτης της τύχης, της επιτυχίας, της χαράς, της αισιοδοξίας, των νέων ευκαιριών και προτάσεων, της μάθησης, των επεκτάσεων και των πιστεύω μας:
- Την 1η Φεβρουαρίου βρίσκεται στην 1η μοίρα του Κριού
- Και μέχρι τις 28 φτάνει στην 7η μοίρα του
ΠΛΑΝΗΤΗΣ ΚΡΟΝΟΣ ΣΕ ΖΩΔΙΑ
- Ο ΚΡΟΝΟΣ είναι ο πλανήτης της σταθερότητας, της σοβαρότητας, της υπευθυνότητας, των επαγγελματικών, της καριέρας, των νόμων και των διατάξεων, της αδυναμίας και της ατυχίας:
- Την 1η Φεβρουαρίου βρίσκεται ανάδρομος στη 17η μοίρα του Ζυγού
- Και μέχρι τις 28 παραμένει ανάδρομος γυρίζοντας στη 16η μοίρα του
ΠΛΑΝΗΤΗΣ ΟΥΡΑΝΟΣ ΣΕ ΖΩΔΙΑ
- Ο ΟΥΡΑΝΟΣ είναι ο πλανήτης των αλλαγών, των ανατροπών και των επαναστάσεων, μικρών και μεγάλων:
- Την 1η Φεβρουαρίου βρίσκεται στην 28η μοίρα των Ιχθύων
- Και μέχρι τις 28 φτάνει στην 29η μοίρα
ΠΛΑΝΗΤΗΣ ΠΟΣΕΙΔΩΝΑΣ ΣΕ ΖΩΔΙΑ
- Ο ΠΟΣΕΙΔΩΝΑΣ είναι ο πλανήτης των καλλιτεχνών, της διαίσθησης, των ονείρων, των ψευδαισθήσεων, των εξιδανικεύσεων, των υψηλών στόχων, της κατανόησης και των εξαπατήσεων:
- Την 1η Φεβρουαρίου βρίσκεται στην 27η μοίρα του Υδροχόου
- Και μέχρι τις 28 φτάνει στην 28η μοίρα του
ΠΛΑΝΗΤΗΣ ΠΛΟΥΤΩΝΑΣ ΣΕ ΖΩΔΙΑ
- Ο ΠΛΟΥΤΩΝΑΣ είναι ο πλανήτης της ολοκληρωτικής αναγέννησης, των καταλυτικών και μοιραίων αλλαγών, της διερεύνησης εις βάθος, της τεράστιας δύναμη, του πάθους και των εσωτερικών αναζητήσεων:
- Την 1η Φεβρουαρίου βρίσκεται στην 6η μοίρα του Αιγόκερω
Πάει ο παλιός ο χρόνος
ας γιορτάσουμε παιδιά
και του χωρισμού ο πόνος
ας κοιμάται στην καρδιά
Καλή χρονιά - χρόνια πολλά
καλή χρονιά - χρόνια πολλά
Χαρούμενη, χρυσή Πρωτοχρονιά !
Γέρε χρόνε φύγε τώρα,
πάει η δική σου η σειρά
ήρθε ο νέος με τα δώρα
με τραγούδια με χαρά
Καλή χρονιά - χρόνια πολλά
καλή χρονιά - χρόνια πολλά
Χαρούμενη, χρυσή Πρωτοχρονιά !
Μα κι αν φεύγεις μακριά μας,
στην καρδιά μας πάντα ζει
κάθε λύπη και χαρά μας
που περάσαμε μαζί
Καλή χρονιά - χρόνια πολλά
καλή χρονιά - χρόνια πολλά
Χαρούμενη, χρυσή Πρωτοχρονιά !
Στον αγύριστο 2010... ούτε που με πείραξε που έφυγες...μας έπρηξες!!! Το θέμα όμως είναι ότι έτσι όπως είναι τα πράγματα, δεν μπορούμε να χαρούμε ούτε για τον καινούριο χρόνο που μας μπήκε γιατί και αυτός είναι ίδιος και χειρότερος απο τον προηγούμενο!!! Έκτός..... εκτός και αν γίνει κανένα θαύμα και αλλάξουν τα πράγματα.Άλλα σαν μεγάλα παιδιά που είμαστε, πλέον... ξέρουμε οτι ούτε καλές νεραϊδούλες υπάρχουν που με το μαγικό τους ραβδάκι θα μας βγάλουν απο την ταλαιπωρία που περνάμε όλοι, ούτε θαύματα γίνονται!!! Σωστά;;;;
Ονομασία του μήνα Ιανουαρίου
Ο Γενάρης, όπως και όλοι οι μήνες του ημερολογίου μας, του Παγκοσμίου Χριστιανικού ημερολογίου, οφείλει τ' όνομά του στους Αρχαίους Ρωμαίους στο Θεό του Ιανό, που προς τιμή του τον ονόμασαν έτσι. Δεν είχε όμως απ' την αρχή την τιμή ν' αποτελεί τον πρώτο μήνα του χρόνου.
Αττικός μήνας: ΓΑΜΗΛΙΩΝ (15 Ιανουαρίου - 15 Φεβρουαρίου)
Οι Αρχαίοι Έλληνες είχαν σαν Πρωτοχρονιά την 21η Ιουνίου
(του μηνός Σκιροφοριώντος όπως τον έλεγαν) και οι Ρωμαίοι την 1η Μαρτίου.
Η τελευταία είχε διατηρηθεί να γιορτάζεται και από τους Ελληνες της Ανδριανουπόλεως, πριν τους διώξουν οι Τούρκοι από την Ανατολική Θράκη.
Η πρώτη Ιανουαρίου καθιερώθηκε σαν πρωτοχρονιά από τους Ρωμαίους το 153 π.Χ. Την ημέρα αυτή συνήθιζαν να εκλέγουν τους ανώτατους άρχοντες, τους ύπατους και με την ευκαιρία επιδίδονταν σε τελετές και θορυβώδεις διασκεδάσεις.
Από αυτούς την πήραν αργότερα οι Βυζαντινοί και την καθιέρωσαν (περί το 1000 μ.Χ.).
Ονομασίες του λαού για το μήνα Ιανουάριο
Τον Ιανουάριο ο λαός τον λέει με πολλά ονόματα, που τα περισσότερα αναφέρονται στις ιδιότητές του. Ο Γενάρης λέγεται Γεννολοητής, παρετυμολογικά, γιατί τότε γεννοβολούν τα κοπάδια. Γατομήνας επειδή σ' αυτόν ζευγαρώνουν οι γάτες. Κρυαρίτης (στη Μάνη) για το τσουχτερό του κρύο.
Λέγεται Μεσοχείμωνας γιατί είναι μεσαίος από τους τρεις μήνες του χειμώνα. Κρυαρώτης γιατί κάνει πολύ κρύο. Αλλες ονομασίες είναι Κλαδευτής, γιατί το μήνα αυτό κλαδεύουν.
Ακόμα τον Ιανουάριο τον ονομάζουν Τρανό, Πρωτάρη,Μεγάλο μήνα ή Μεγαλομήνα, επειδή είναι ο 1ος μήνας του έτους που έχει 31 μέρες και οι νύχτες του είναι μεγάλες, όπως λέει και το τραγούδι: "Νάταν οι μέρες του Μαγιού κι οι νύχτες του Γενάρη" . Τέλος λέγεται Καλαντάρης ή Καλαντέρης απ' τα Κάλαντα που τραγουδούν τα παιδιά την Πρωτοχρονιά και τα Φώτα. Γελαστός για τις Αλκυονίδες ημέρες του.
Στην αρχαία εποχή, στη μέση του σημερινού μας Γενάρη άρχιζε ο ιερός μήνας της Ηρας, ο Γαμηλιών. Η Ηρα, εκτός από βασίλισσα τ' ουρανού και των Θεών, ήταν προστάτιδα του γάμου και της οικογένειας. Γι' αυτό τον μήνα αυτό οι αρχαίοι έκαναν τους πιο πολλούς γάμους, απ' όπου πήρε και το όνομά του. Συνήθιζαν δε κάθε χρόνο, στις 27 του Γαμιλίωνα με την Πανσέληνο, να κάνουν θυσίες και εισφορές, που τις έλεγαν "Γαμήλιες".
Γιορτές του μήνα Γενάρη
Μήνας γιορτών μπορεί να ονομαστεί με τις πολλές γιορτές που έχει ο Γενάρης. Μα και σημάδια πολλά για του ανθρώπου το μέλλον, τουλάχιστον της χρονιάς.
Η πρώτη μέρα του μήνα είναι η πρωτοχρονιά και γιορτάζεται σ' όλο τον κόσμο με λαμπρότητα, μεγαλοπρέπεια και πολλές εκδηλώσεις. Αυτή η ημέρα καλύπτεται από ένα πλήθος λαϊκών εθίμων, με πράξεις και ενέργειες μαγικές, που έχουν την προέλευσή τους στα βάθη των αιώνων. Οι ελληνικές λαϊκές παραδόσεις, θέλουν τον Αγιο Βασίλειο είτε ζευγολάτη που γυρίζει και ευλογεί τα χωράφια, είτε οδοιπόρο ή μάντη.
Τη μέρα αυτή γιορτάζεται η μνήμη του Αγίου Βασιλείου, που είναι ένας από τους μεγαλύτερους πατέρες της εκκλησίας. Ο Αγιος Βασίλης ενσαρκώνει για το λαό, το πνεύμα του καινούργιου χρόνου.
Η καλοσυνάτη μορφή του με τη λευκή γενειάδα, τα κάτασπρα μαλλιά το γλυκό χαμόγελο, το μειλίχιο βλέμμα, δεσπόζει παντού, τριγύρω μας τις μέρες τις γιορτινές. Αυτή την εικόνα η λαϊκή φαντασία έπλασε και ριζώθηκε στην ψυχή μας. Και τον οραματιζόμαστε να έρχεται από τη μακρινή Καισάρεια, φορτωμένος δώρα και χίλια καλά.
Την ημέρα της Πρωτοχρονιάς στη Σιάτιστα και σε άλλα μέρη της Ελλάδας κάνουν τυρόπιτα ή κολοκυθόπιτα γλυκειά και μέσα βάζουν νόμισμα τον παρά που λένε. Πριν αρχίσει το φαγητό κόβουν την πίτα σε κομμάτια για κάθε άτομο στο σπίτι, χωράφια, αμπέλια και ζώα και κατόπιν ψάχνουν να βρουν το νόμισμα. Οποιος βρει το νόμισμα είναι τυχερός της χρονιάς και κάτι καλό θα του συμβεί.
Με την ημέρα της Πρωτοχρονιάς συνδέθηκαν διάφορες προλήψεις, όπως η επιλογή από την οικογένεια του ατόμου το οποίο θα περάσει πρώτο το κατώφλι του σπιτιού, το πρωί της πρώτης του έτους για το "ποδαρικό". Την ίδια μέρα αποφεύγουν να προσφέρουν ο,τιδήποτε, έξω από το σπίτι, ούτε να ρίξουν νερό έξω απ' αυτό.
Στις 6 Ιανουαρίου είναι η γιορτή των Φώτων, που θεωρείται μεγάλη Χριστιανική γιορτή, γιατί τότε αγιάζονται τα νερά. Αυτή η γιορτή συμβολίζει την παλιγγενεσία του ανθρώπου και ο λαός τη λέει "Μεγάλη γιορτή, Θεότρομη".
Είναι η μέρα που βαφτίσθηκε ο Χριστός απ' τον Αη-Γιάννη τον Πρόδρομο στ' άγια νερά του Ιορδάνη. Και από τότε πιστεύεται πως κάθε φορά, την ημέρα των Αγίων Θεοφανείων αγιάζονται τα νερά της βροχής ο λαός μας το λέει αγιονέρι, που πέφτει απ' τον ουρανό και αγιάζει τα σπαρτά και τα χορτάρια της γης. Την βροχή τη λένε αγιασμένη και χαίρονται το δάκρυ της. Το αγίασμα που παίρνει απ' την εκκλησία, ο λαός μας, την ημέρα των Φώτων, το κρατάει με μεγάλη ευλάβεια και πιστεύει απόλυτα στη θαυματουργή δύναμή του. Μ' αυτό αγιάζει τα χωράφια, σπαρτά, τις γωνιές των σπιτιών, τα μαντριά, τα ζωντανά και όλο το βίο του, απ' άκρη σ' άκρη. Ένα μπουκάλι, γιομάτο αγιασμό και κλεισμένο καλά, θα το πάρει στα αμπέλια του. Εκεί, θα σκάψει, συνήθως στη μέση τ' αμπελιού, και θα το χώσει στο χώμα για να φυλάει τ' αμπελόχτημα από κάθε αρρώστια και κακό.
Οι ζευγολάτες, πιστεύουν πως ξημερώνοντας τα Φώτα, το βράδυ στο παχνί τους μιλούν ακόμα και τα καματερά τους. Κουβεντιάζουν, λένε και αυτά με το Χριστό. Φτάνει βλέπεις, ο Χριστός ίσαμε εκεί, γιατί αυτά τον πρωτοζέσταιναν την ώρα της Γέννεσής του, μέσα στη θεία σπηλιά, όταν τον κυνηγούσε η ανθρώπινη κακία, μ' οδηγό το συμφέρον των ολίγων.
Την παραμονή των Φώτων γίνεται στην εκκλησία ο αγιασμός και ο παπάς γυρίζει όλα τα σπίτια με το σταυρό και τ' αγιάζει. Λένε τότε την παροιμία "Σαν ο Παπάς με το σταυρό".
Παράλληλα η έκτη Ιανουαρίου αποτελεί ένα ορόσημο για τη λαογραφία των ευρωπαϊκών χωρών. Εθιμα παλιά, συνήθως προχριστιανικά στις ρίζες τους επιζούν και συνεχίζουν τον εορτασμό τους προσκολλημένα στο χριστιανικό εορτασμό των Θεοφανείων. Πολλά απ' αυτά συνδέονται με πρωτόγονες λαϊκές δοξασίες γύρω από τις χειμερινές τροπές του ήλιου. Πόσο γνωστή λαογραφικά, είναι η νύχτα της παραμονής των Θεοφανείων και πόση έχει ασκήσει επίδραση σε θρύλους ευρωπαϊκούς, γίνεται αμέσως φανερό, αρκεί μόνο να θυμηθούμε τον όρο "Δωδέκατη νύχτα". Μέσα στη νύχτα αυτή σμίγουν και συναδελφώνονται τα τραγικά και τα ευτράπελα. Και λέγεται δωδέκατη, γιατί είναι η τελευταία του Δωδεκαημέρου των Χριστουγέννων. Στη Γερμανία και την Αυστρία όλα τα καταστρεπτικά δαιμόνια διώχνονται τη νύχτα των Θεοφανείων, κυνηγημένα από τους δυνατούς θορύβους που κάνουν μεταμφιεσμένοι και μη. Ανάλογα συμβαίνουν και σ' άλες ευρωπαϊκές χώρες, με περισσότερη ιδιόρρυθμη εκδήλωση στην Πορτογαλία και στην Αγγλία.
Στη Σιάτιστα τα Θεοφάνεια γίνονται τα καρναβάλια "Τα μπουμπουσάρια" και για το λόγο αυτό συγκεντρώνεται πολύς κόσμος στη Σιάτιστα. Η λέξη "Μπουμπουσάρια" είναι παραφθορά του ονόματος "Εμπουσα". Ηταν δε Εμπουσα κατά τις δοξασίες των προγόνων μας φάσμα νυχτερινό με πόδια γαϊδάρου, που άλλαζε μορφές από τη μια στιγμή στην άλλη και τρόμαζε τα παιδιά.
Επίσης τα Θεοφάνεια στη Σιάτιστα μετά τη θεία λειτουργία και συγκεκριμένα μετά την εκφώνηση του "Εν Ιορδάνη βαπτιζομένου στου Κύριε..." η εκκλησία δονείται από το εκκωφαντικό "Κύριε Ελέησον...".
Μετά την απόλυση της εκκλησίας οι επίτροποι, κρατώντας ένα κουδούνι γυρίζουν στα σπίτια και μοιράζουν από ένα κομμάτι γλυκειά πίτα παίρνοντας χρήματα για την εκκλησία. Η πίτα αυτή έχει μέσα της ένα φλουρί. Σε όποια οικογένεια πέσει το φλουρί δίνεται η τιμή να παρασκευάσει την πίτα για τα θεοφάνεια της επόμενης χρονιάς.
Οι επίτροποι που μοιράζουν αυτή την πίτα λέγονται "Πνιχτάδες" ίσως από το πνίξιμο του σταυρού στο αγίασμα κατά την τελετή του Αγιασμού.
Στις 7 του μήνα είναι η γιορτή του Αγίου Ιωάννη του Προδρόμου του Βαπτιστή.
Στις 17 του μήνα είναι η γιορτή του Αγίου Αντωνίου και στις 18 του Αγίου Αθανασίου. Του Αγίου Αθανασίου η ημέρα μεγαλώνει μια ώρα. Γι' αυτό πολλοί λένε "Αη-Θανάσης ήλθε, καλοκαίρι ήλθε".
Στις 20 Ιανουαρίου είναι η γιορτή του Αγίου Ευθυμίου.
Για τους Αγίους Αντώνιο, Αθανάσιο και Ευθύμιο υπάρχει ο εξής μύθος:
"Οι τρεις Αγιοι πήγαιναν μαζί. Ο Αγιος Ευθύμιος ήταν σπανός και οι άλλοι δυο δεν τον ήθελαν. Κάποτε σ' ένα ταξίδι τους στην έρημο σηκώθηκαν οι δυο πρωί - πρωί και έφυγαν. Για να τους προκάνει ο Αγιος Ευθύμιος στη βία του επάνω, κόλλησε το κεφάλι του γαϊδάρου στο μουλάρι (γι' αυτό από τότε το μουλάρι έχει αυτιά γαϊδάρου) καθώς οι άλλοι φεύγοντας έκοψαν τα κεφάλια απ' τα δυο ζώα, που ήταν του Αγίου Ευθυμίου. Τους πρόκαμε και επειδή ήξερε την αιτία που δεν τον ήθελαν, έπιασε με τα δυο του χέρια το πρόσωπό του και αμέσως φύτρωσε μια γενειάδα που ακούμπησε στη γη.
Στις 30 Ιανουαρίου είναι η γιορτή των Τριών Ιεραρχών του Μεγάλου Βασιλείου, του Γρηγορίου του Θεολόγου και του Ιωάννη του Χρυσοστόμου. Η γιορτή των μεγάλων αυτών ιεραρχών είναι η γιορτή των ελληνικών και χριστιανικών γραμμάτων. Την ημέρα αυτή στη Σιάτιστα τελείται πανηγυρική θεία λειτουργία καθώς και μνημόσυνο των ευεργετών των σχολείων της πόλης.
Αλκυονίδες μέρες το μήνα Ιανουάριο
Κατά το δεύτερο δεκαήμερο του Ιανουαρίου συνήθως καλωσυνεύει ο καιρός και απολαμβάνουμε για μερικές μέρες μια σχετική καλοκαιρία, μια ανάπαυλα από τα χειμωνιάτικα μπουρίνια. Οι γλυκές αυτές χειμωνιάτικες ημέρες, είναι οι γνωστές "Αλκυονίδες ημέρες", που σύμφωνα με τον πανάρχαιό μας μύθο, πήραν το όνομά τους από την Αλκυόνα, το ψαροπούλι της ακτής που κλωσσά τα αυγά του αυτές τις μέρες.
Η Αλκυόνη, το σημερινό κακόσχημο ψαροπούλι με τα όμορφα φτερά σύμφωνα με τον πανάρχαιο μύθο μας, ήταν κάποτε μια χαρούμενη και ευτυχισμένη γυναίκα, κόρη του Θεού των ανέμων, του Αιόλου -που ζούσε στ' ακρογιάλια της θάλασσας με τον άντρα της Κήυκα και αλληλοαποκαλούνταν Ζευς και Ηρα. Για την ασέβειά τους όμως αυτή προς τον Δία οργίστηκε τόσο πολύ ο πρώτος των Θεών και μεταμόρφωσε τον Κήυκα σε όρνιο.
Ξετρελαμένη τότε η δύστυχη γυναίκα, έτρεχεν από δω και από κει στις ερημιές στις βαλτώδεις εκβολές των ποταμιών και μέσα στις πυκνές τους καλαμιές, για να βρει τον αγαπημένο της Κήυκα. Οπότε, οι θεοί του Ολύμπου την λυπήθηκαν και την μεταμόρφωσαν και αυτήν σε πουλί, τη γνωστή μας Αλκυόνη, για να ψάχνει και στις θάλασσες μήπως εκεί βρει το χαμένο της άντρα. Ωστόσο όμως η δυστυχία εξακολουθούσε να την συντροφεύει, γιατί αντίθετα από τ' άλλα πουλιά που γεννούν και κλωσσούν τ' αυγά τους την άνοιξη αυτή γεννάει μέσα στη βαρυχειμωνιά, οπότε μανιασμένα τα κύματα της θάλασσας τέτοιον καιρό, την άρπαξαν αυγά και πουλιά κάνοντάς την να κλαίει σπαραχτικά.
Οι Θεοί που τόσο σκληρά είχαν τιμωρήσει την κόρη του Αιόλου, διέταξαν τότε τη θάλασσα και τους ανέμους να ησυχάσουν, να γίνει καλοκαιρία για δυο εβδομάδες, για όσες ημέρες η Αλκυόνη κλωσσά τα αυγά της.
Μια τέτοια ωραία και ποιητική ερμηνεία δόθηκε από τον πανάρχαιο αυτόν ελληνικό μύθο για την καλοκαιρινή αυτή παρεμβολή μέσα στην καρδιά του χειμώνα, που δεν έχει βέβαια καμιά σχέση με τη σημερινή επιστημονική εξήγηση του φαινομένου αυτού. Ο μύθος μιλάει για την απέραντη συζυγική αγάπη και την τρυφερή στοργή της γυναίκας, ενώ η μετεωρολογική υπηρεσία μιλάει για εξίσωση των βαρομετρικών πιέσεων μεταξύ της νοτίου και βορείου Ευρώπης.
Για τη συζυγική πίστη των Αλκυόνων ασχολήθηκε ο Πλούταρχος που αφηγείται ότι αν ο σύζυγος της Αλκυόνης γεράσει και δεν μπορεί να πετάξει, τότε η θηλυκιά Αλκυόνη τον παίρνει στους ώμους και τον φέρνει πάντοτε μαζί της, τον ταϊζει και τον περιποιείται ως το θάνατο.
Δεν είναι όμως η μόνη περίπτωση ανώτερης ηθικής στο ζωικό βασίλειο. Η τρυγόνα, εάν χαθεί το ταίρι της χηρεύει αυστηρά και δεν ξανασμίγει μ' άλλο ταίρι. Τα κοράκια όταν μαδηθούν απ' τα γεράματα δέχονται πολλές περιποιήσεις και θερμαίνονται απ' τ' άλλα νεώτερα. Το λελέκι τιμωρεί την άπιστη σύζυγο με ραμφισμούς μέχρι να τη θανατώσει. Σ' αυτά βοηθούν και οι άλλοι αρσενικοί. Ο πελεκάνος αν δεν βρίσκει τροφή να δώσει στα μικρά του που κινδυνεύουν τον χειμώνα να πεθάνουν, σχίζει το στήθος του και τα προσφέρει για τροφή το αίμα του, όπως αναφέρεται και στον Επιτάφιο θρήνο.
"Ωσπερ πελεκάν, τετρωμένος την πλευρά σου, Λόγε, τους θανόντας παίδας εζώωσαν επιστάξας ζωτικούς αυτοίς κρουνούς".
Το ψαροπούλι όπως αποκαλείται στη γλώσσα του λαού η Αλκυόνη, εξακολουθεί και σήμερα να είναι σύμβολο της χειμωνιάτικης ωραίας διακοπής μέσα στον Ιανουάριο και σε πολλά μέρη την θεωρούν πουλί που φέρνει γούρι. Οι έμποροι, οι καταστηματάρχες, την κρατούν βαλσαμωμένη στα μαγαζιά τους για ν' αυξήσουν τα πλούτη τους, οι πρώτοι και τους πελάτες τους οι δεύτεροι. Οι φυλάργυροι την διατηρούν για να τους φέρει πολλά πλούτη και οι χωριανοί για να μη πέφτει αστροπελέκι στο σπίτι τους.
Το φαινόμενο της καλοκαιρίας μέσα στη βαρυχειμωνιά του Ιανουαρίου απασχόλησε πολύ τους αρχαίους μας που έδιναν μυθολογικές εξηγήσεις γεμάτες ομορφιά. Ο Αιλιανός λ.χ. έγραψεν ότι "κυούσης δε Αλκυόνος ίσταται τα πελάγη, ειρήνην δε και φιλίαν άγουσεν άνεμον". Ο μέγας Αριστοτέλης λέγει: "Η δε Αλκυών κύει επί τροπάς χειμερινάς, διό και καλούνται όταν ευδιειναί γένονται αι τροπαί, αλκυόνοιοι ημέραι". Ο Λουκιανός πάλι έγραφε πως: "Αίθρια μεν τα άνωθεν, ακύμαντος δε και γαλήνιον άπαν το πέλαγος, όμοιν, ως ειπείν κατόπτρω.
Ωστόσο, όμως οι Αλκυονίδες ημέρες δεν έρχονται πάντα. Υπάρχουν χρόνια που το γλυκό αυτό καλοκαιρινό διάλειμμα στην καρδιά του χειμώνα δεν παρατηρείται καθόλου. Η Αλκυόνη τότε γεννάει μέσα στη βαρυχειμωνιά και όπως είπαμε τα κύματα αρπάζουν τα αυγά ή τα πουλιά της. Το ψαροπούλι τότε θρηνεί πάλι τον πόνο του, καθώς πετιέται μέσα από τα βράχια και περιμένει τον Μάρτη για να φύγει από τον τόπο μας. Γιατί η Αλκυόνη είναι πουλί αποδημητικό με το δικό του δρομολόγιο το ιδιόμορφο. Μας έρχεται τα τέλη του καλοκαιριού και μας αποχαιρετάει μόλις καλωσυνέψει ο καιρός κατά τις αρχές του Μάρτη.
ΠΑΡΟΙΜΙΕΣ
Σ' όσους μήνες έχουν «ρο», μπάνιο με ζεστό νερό.
Χιόνισ' έβρεξ' ο Γενάρης, oλ' οι μύλοι μας θ' αλέθουν.
Γενάρη μήνα κλάδευε, φεγγάρι μην ξετάζει.
Χιόνι πέφτει το Γενάρη, χαρές θα 'ν' τον αλωνάρη.
Κόττα, πίτα το Γενάρη, κόκοτα τον Αλωνάρη.
Κόψε ξύλο το Γενάρη και μη καρτερείς φεγγάρι.
Γενάρη πίνουν το κρασί, το Θεριστή το ξύδι.
Του Γενάρη το ζευγάρι διάβολος θε να το πάρει.
Του Γενάρη το φεγγάρι παρά λίγο μέρας μοιάζει.
Ο λαγός και το περδίκι κι ο καλός ο νοικοκύρης το Γενάρη χαίρονται.
Εγέλασεν ο Γενάρης.
Του Γεναριού το φεγγάρι είναι σαν του Αλωνάρη.
Ο Γενάρης δε γεννά μήτε αυγά μήτε πουλιά, μόνο κρύο και νερά.
Του Γενάρη το φεγγάρι την ημέρα σιγοντάρει.
Οποιος θε να βαμπακώσει, τον Γενάρη θε ν' οργώσει.
Κόψε ξύλο τον Γενάρη και μην καρτερείς φεγγάρι.
Όποιος σπέρνει το Γενάρη, παίρνει την ανεμοζάλη.
Του Γενάρη το φεγγάρι ήλιος της ημέρας μοιάζει.
Αρχιμηνιά, καλή χρονιά, με σύγκρυα και παγωνιά.
Χαρά στα Φώτα τα στεγνά και τη Λαμπρή βρεμένη.
Γενάρης χωρίς χιόνι, κακό μαντάτο.
Τ' Αλωναριού τα μεσημέρια , και του Γεναριού οι νύχτες.
Γενάρη μήνα κλάδευε, φεγγάρι μην κοιτάζεις.
Οι γεναριότικες νύχτες, για να περάσουν θέλουν συντροφιά και κουβέντα.
Εκαμε κι ο Γενάρης ήλιο.
Γενάρη, μήνα του Χριστού κι αρχιμηνιά του κόσμου.
.Χαρά στα Φώτα τα στεγνά και τη Λαμπρή βρεμένη.
Γενάρη γέννα το παιδί, Φλεβάρη, φλέβισέ το.
Κότα πίτα το Γενάρη, κόκορα τον Αλωνάρη.
Ήθη και Έθιμα το μήνα Ιανουάριο
Στη Κύθνο και τη Νάξο την παραμονή του Αγίου Βασιλείου τρώνε σιτάρι βρασμένο με μέλι.
Χίλια φαγητά και να ‘χουνε, και μαγιεριά στο τραπέζι, τρώνε καλαμπόκι, σιτάρι και φασούλια μαζί μαγειρεμένα. Πρέπει να φάνε τούτα τα καλούδια, γιατί αλλιώς αν δεν φάνε, πιάνει ψείρες το γέννημά τους.
Στη Σκύρο, οι παλιοί μυλωνάδες, ρίχνουνε την Πρωτοχρονιά μες την τρύπα του μύλου, σταφίδες, σύκα, καρύδια, για να φιλέψουν το στοιχειό που βγαίνει κάτω από το ζουρειό του μύλου. Θα πάνε και ένα λαήνι με νερό, θα τα ακουμπήσουν όλα πάνω σ' ένα τριπόδι και θα τα αφήσουν όλη νύχτα, να έρθει ο Αη Βασίλης να βρεί το μύλο δροσισμένο και γλυκαμένο .
Επίσης οι βαρκάρηδες την Πρωτοχρονιά , πάνε στη βάρκα γλυκά, ρόδι, της ρίχνουν και λεπτά να την ασημώσουν.
Στην Αγιάσο της Λέσβου, όλη τη νύχτα αφήνουν το τραπέζι στολισμένο με κλαδιά, ενώ από νωρίς χώνουν ένα κούτσουρο μακρύ στη καπνοδόχο για να έχει σκαλοπάτι ο Άγιος Βασίλειος που θα κατεβεί.
Το ποδαρικό
Σε πολλά μέρη της Ελλάδας μας το ποδαρικό το κάνει ο ίδιος ο νοικοκύρης ή ο πρωτότοκος γιος ή ένα τυχερό παιδί. Έθιμο παμπάλαιο με διάφορες μορφές στα διάφορα μέρη της πατρίδας μας και σε άλλους λαούς. Το εξέταζαν ποιος θα πρωτομπεί στο σπίτι την Πρωτοχρονιά. Να είναι γουρλής (να φέρει γούρι) και όχι κακορίζικος. Βρίσκονταν σε δεισιδαιμονική αναμονή να πρωτοδούν και να πρωτακούσουν κάτι καλό, κάτι ευοίωνο.
Στη Δωρίδα ποδαρικό κατά προτίμηση έκαναν τα παιδιά με την προτροπή της γιαγιάς που έλεγε και ξαναέλεγε:
«ταχιά, που είνι προυτουχρουνιά, θα πάτι τς μπαρμπάδις σας
να τς κάμτι πουδαρκό. Θα σας φλέψ' τγανίτις».
Και ξεκινάγαν ξημέρωμα πρωτοχρονιάς με το φτωχό γλυκό στο τσίγκινο πιάτο τυλιγμένο στην υφαντή πετσέτα να κάνουνε ποδαρικό. Σαν φτάνανε στο συγγενικό σπίτιτου μπάρμπα, κάθονταν κατάχαμα σταυροπόδι για να κλωσήσει η κλώσα, σύμφωνα με το έθιμο.
Οι ευχές στον τσοπάνο μπάρμπα ήταν:
«T' αρνοκάτσικά σας θηλυκά, τα παιδιά σας σερνικά».
H θειά έβαζε σ' ένα πιάτο τηγανίτες με πετιμέζι. Και η ευχή τα θηλυκά πράματα, για να αβγατίζουν. Αλλά τα παιδιά σερνικά! Άλλο τα παιδιά κι άλλο τα κορίτσια («έχω δύο παιδιά και τρία κορίτσια») έλεγε ο γονιός. Πονοκέφαλος η θηλυκοσπορά μαζί με τη φτώχεια. Kι ο καημός αυτός έκανε τον καθένα να καρτερεί την ευχή της πρωτοχρονιάς!
Στην Αμοργό το ποδαρικό το κάνει ένας του σπιτιού, καθώς γυρίζει από την εκκλησία με ένα εικονισματάκι στο χέρι. Μπαίνει δύο βήματα στο σπίτι λέγοντας:
"Μέσα καλό".
Γυρίζει πάλι δύο, τρία βήματα πίσω και ξαναλέει:
"Κιόξω το κακό".
Τούτο το κάνει τρεις φορές. Ρίχνει έπειτα ένα ρόδι να σπάσει μέσα στο σπίτι.
Κατόπιν μια δαχτυλιά μέλι όλοι, για να είναι γλυκιά η ζωή τους όλο το χρόνο,
και αμέσως μετά βάζουνε και τρώνε καλούδια για χάρη του Αγίου Βασίλη.
Στην Καστοριά φωνάζουν ένα παιδί που έχει καλό ποδαρικό και το βάζουνε με την <τζουμάγια > (ξύλο με κόμπο κάτω) να ανακατώσει τη φωτιά, ενώ λέει:
"Αρσενικά παιδιά, θηλυκά αρνιά".
Στο Λασίθι, ο ξένος που θα μπει πρώτος στο σπίτι, βαστά μια πέτρα και τη βάζει στη μέση του σπιτιού, καθίζει επάνω και λέει:
"Καλημέρα στην αφεντιά σας καλή Αγία Αρχιμηνιά.
Όσο βάρος έχει τούτη εδώ η πέτρα τόσο χρυσάφι να μπαίνει στο σπιτικό σας."
Στην Κάρπαθο του Αγίου Βασιλείου βάζουν άσπρο σκύλο πρωί πρωί μες το σπίτι για το καλό και του δίνουνε να φάει μπακλαβά . Τούτο το κάνουν για να σκυλιάσει το σπίτι και θεριέψουν οι άνθρωποί του.
Στη Λήμνο, βάζουν στο τραπέζι ρόδι, για να είναι όπως το ρόδι γεμάτο. Βάζουν γλυκίσματα και το μέλι απαραίτητο καθώς και τηγανόπιτες . Το τραπέζι στολισμένο το αφήνουν όλη μέρα.
Στην Κορώνη τ'Αγιο Βασιλείου δεν σφάζουν κότα, γιατί η κότα , καθώς σγαρλάει το χώμα διώχνει τα καλά του σπιτιού κατά πίσω. Σφάζουν γουρούνι που τα σπρώχνει μπρος του, ή κατσίκι που τα τρώει όλα όσα του ρίχνουν.
Στην όμορφη Φωκίδα χαράματα πρωτοχρονιάς, η μάνα έστελνε το μεγάλο παιδί στην κοντινή βρύση να φέρει νερό. H ευχή που έλεγαν ήταν απαραίτητη σύμφωνα με το έθιμο:
«καλημέρα βρυσούλας και χρόνια πολλά.
Όπως τρέχει το νεράκι έτσ να τρέχνι
κι' τα καλούδια στου σπίτ' ούλου του χρόνου».
Aπ' το νερό αυτό θα πλενόταν όλη η οικογένεια και θα έπινε για το καλό του χρόνου. Φρόντιζαν δε την ημέρα αυτή να είναι καθαροί και φρόνιμοι, γιατί ό,τι έκανες εκείνη τη μέρα θα το έκανες όλο το χρόνο.
Την 1η του Γενάρη οι Βυζαντινοί, με το πρώτο λάλημα του πετεινού, βγαίναν μπροστά στις πόρτες των σπιτιών τους και κρεμούσαν κλαδιά από δάφνη και άλλα δέντρα, καθώς επίσης και στεφάνια από λουλούδια.
Επίσης η ανταλλαγή δώρων συνηθίζεται σε όλη την Ελλάδα και θεωρείται ότι φέρνει χαρά για όλη τη χρονιά.
Η Βασιλόπιτα έθιμο της Πρωτοχρονιάς
Κόβεται και μοιράζεται τελετουργικά: σταυρώνεται με το μαχαίρι, απ' τον νοικοκύρη του σπιτιού, χαράσσεται στα 4 και αποδίδεται το πρώτο κομμάτι στο Χριστό, το 2δεύτερο στον Αγιο Βασίλη, το τρίτο στο σπίτι και το υπόλοιπο στα μέλη της οικογένειας. Το φλουρί (νόμισμα) θα δείξει τον ευνοούμενο της νέας χρονιάς.
Η παράδοση λέει:
Όταν ο Αγ. Βασίλειος ήταν επίσκοπος στην Καισαρεία, ο τότε Έπαρχος της Καππαδοκίας πήγε μα σκληρές διαθέσεις να εισπράξει φόρους. Οι κάτοικοι φοβισμένοι ζήτησαν την προστασία του ποιμενάρχη τους.
"Σας προτρέπω ευθύς, τους είπε εκείνος, να μου φέρει έκαστος ό,τι πολύτιμο αντικείμενο έχει". Μάζεψαν πολλά δώρα και βγήκαν μαζί με το Δεσπότη τους οι κάτοικοι της Καισαρείας να προϋπαντήσουν τον Έπαρχο. Ήταν όμως τέτοια η εμφάνιση και η πειθώ του Μεγάλου Βασιλείου, που ο Έπαρχος καταπραΰνθηκε, χωρίς να θελήσει να πάρει τα δώρα.
Γύρισαν πίσω χαρούμενοι, κι ο Άγιος Βασίλειος θέλησε να τους ξαναδώσει τα πολύτιμα αντικείμενα. Ο χωρισμός όμως ήταν δύσκολος, γιατί πολλοί είχαν προσφέρει όμοια αντικείμενα, όπως δαχτυλίδια, νομίσματα. Ο Άγιος Βασίλειος τότε διέταξε να κατασκευαστούν το βράδυ του Σαββάτου «πλακούντια» (μικρές πίτες) και μέσα στο καθένα έβαλε από ένα αντικείμενο και την επόμενη ημέρα έδωσε από ένα σε κάθε χριστιανό. Μέσα στο πλακούντιό του βρήκε ο καθένας ό,τι είχε προσφέρει! Από τότε στη γιορτή του Αγίου Βασιλείου κάνουμε κι εμείς πίτες και βάζουμε μέσα νομίσματα.
Το νόμισμα έχει το καθορισμένο συμβολισμό του για μας τους ορθοδόξους. Το ασημένιο ή χρυσό χρώμα του θεωρείται ότι είναι κατά της βασκανίας, το ψωμί είναι η γονική δύναμη για τα κτήματα του σπιτιού, ο δε σταυρός αντιπροσωπεύει την θεϊκή προστασία.
οι Αράπηδες στην Καβάλα, 7 Ιανουαρίου
Στο χωριό Νικήσιανη Καβάλας, οι κάτοικοι μεταμφιέζονται την ημέρα της γιορτής του Αγίου Ιωάννου στις 7 Ιανουαρίου, σε Αράπηδες. Στο πρόσωπο φορούν μάσκα από δέρμα μαύρου τράγου, πολύ ψηλή, γεμισμένη με φύλλα καλαμποκιού για να στέκεται όρθια.
Οι Αράπηδες που ονομάζονται έτσι από τα μαύρα πανωφόρια τους, φορούν μάλλινο άσπρο παντελόνι, το «μπινιβράκι» όπως το λένε, και τυλίγουν τα πόδια τους από τα γόνατα μέχρι τον αστράγαλο με υφαντό μάλλινο ύφασμα, σχηματίζοντας έτσι τα «καλτσούνια».
Στα πόδια φορούν «γουρουνοτσάρουχα» που τα δένουν με δερμάτινα λουριά και τα τυλίγουν σφιχτά γύρω από τα καλτσούνια. Φορούν ακόμα μια πλεχτή μάλλινη φανέλα με μανίκια κι από πάνω της βάζουν μια πολύ χοντρή και μακριά μαύρη τσοπάνικη κάπα, φτιαγμένη από μαλλί προβατίνας. Στην πλάτη τους, κάτω από την κάπα, βάζουν πολλά φύλλα από καλαμπόκι, για να σχηματίσουν την καμπούρα τους. Στη μέση τους δένουν μ' ένα χοντρό σχοινί 4 κουδούνια και στο χέρι κρατούν ένα μεγάλο ξύλινο μαχαίρι.
Οι Αράπηδες μαζεύονται παρέες-παρέες και γυρίζουν στους δρόμους του χωριού. Χορεύουν, κουνούν τα ξύλινα μαχαίρια τους και βροντούν δυνατά τα κουδούνια τους. Απ' όπου περάσουν τους κερνούν τσίπουρο και κρασί. Συνήθως σε κάθε ομάδα μπαίνει αρχηγός ένας φουστανελάς. Αρκετές φορές, καθώς προχωρούν, αφήνουν κάτω τα ξύλινα μαχαίρια τους και αρχίζουν να χοροπηδούν γύρω-γύρω. Ύστερα 2 απ' αυτούς μονομαχούν με τα μαχαίρια τους και ξαφνικά ο ένας πέφτει κάτω, τάχα ότι σκοτώθηκε. Τότε οι άλλοι χορεύουν γύρω του και σε λίγο αυτός ζωντανεύει και σηκώνεται ξανά. Το ζωντάνεμα αυτό συμβολίζει το ξανάνιωμα της φύσης. Οι Αράπηδες αφού γυρίσουν πολλές φορές στους δρόμους του χωριού, στο τέλος πηγαίνουν στην κεντρική πλατεία και χορεύουν, καθώς τα όργανα παίζουν. Γύρω είναι συγκεντρωμένοι όλοι οι κάτοικοι του χωριού.
έθιμα Θεοφανίων 6 Ιανουαρίου,κατάδυση του Σταυρού
Η ανανέωση του κόσμου άρχιζε από την ανανέωση των υδάτων-πρακτικά με την εκκένωση των αγγείων με νερό την παραμονή των Θεοφανίων, συμβολικά με τον αγιασμό των υδάτων με την κατάδυση του σταυρού στο νερό. . «Μερικές γυναίκες πλένουν στα αγιασμένα νερά της θάλασσας τις εικόνες του σπιτιού». Αυτός που έβρισκε το σταυρό, ήταν ο τιμημένος του χωριού και το περιέφερε στα σπίτια για προσκύνημα και για χρηματικές προσφορές.
Σε πολλά μέρη της Ελλάδας το έλεγαν «κουμπάρο» ή «νουνό», στον Πόντο «δεξάμενο».
Τα Θεοφάνια επαναλαμβάνεται η βάπτιση του Χριστού. Τα περιστέρια γίνονται το πνεύμα του Θεού. Ο σταυρός που πέφτει στο νερό είναι ο ίδιος ο Χριστός & ο ήρωας της ημέρας γίνεται «νονός» του Χριστού, αφού η παράδοση θέλει ο κάθε βαφτισμένος να έχει και τον ανάδοχό του.
Όλοι οι λαοί του ορθόδοξου κόσμου απέδιδαν μεγάλη δύναμη στο αγιασμένο, ανανεωμένο νερό. Έπλεναν στη θάλασσα τις εικόνες του σπιτιού και της εκκλησίας, οι γεωργοί «ανανέωναν» μ' αυτό τα εργαλεία τους. Το νερό του μεγάλου αγιασμού το έφερναν στο σπίτι κι έπιναν όλοι απ' αυτό, ράντιζαν μ' ένα κλαδί ελιάς ή βασιλικού όλους τους χώρους του σπιτιού, τους στάβλους, τα ζώα, τα δέντρα και τα άλλα φυτά για να καρποφορήσουν και να μην αρρωσταίνουν, τα χωράφια και τα αμπέλια για να τα προφυλάξουν από ασθένειες, ακόμα και τα βαρέλια του κρασιού. Τον αγιασμό τον θεωρούσαν πανάκεια, πίστευαν ότι μπορεί να θεραπεύσει τη θερμασιά και την ελονοσία, τον φύλαγαν στο εικονοστάσι όλο τον χρόνο και τον χρησιμοποιούσαν για να γιατρεύουν διάφορες ασθένειες.
Το χριστόξυλο
Βαθιά ήταν και η πανάρχαια πίστη στη δύναμη της φωτιάς να εξαγνίζει αλλά και να αποτρέπει το κακό. Έτσι στα χωριά φρόντιζαν να καίει όλο το Δωδεκαήμερο ένα κούτσουρο στο τζάκι που λέγανε «Δωδεκαμερίτη», «Χριστόξυλο», από αγκαθωτό δέντρο, για να έχει η φωτιά μεγαλύτερη δύναμη. Ξημερώματα παραμονής Θεοφανίων ράντιζαν με τη στάχτη του το σπίτι και την περιοχή του, τρέποντας σε φυγή κάθε πονηρό δαιμόνιο.
Αγριοκρέμμυδο ή Αγιοβασιλίτσα (σκίλλη η παραθαλάσσια)
Έφερναν και φέρνουν στο σπίτι για την Πρωτοχρονιά το βολβοφόρο φυτό για καλοτυχία.
Την κρεμούν στις εξώπορτες των σπιτιών, «κατά του βασκάνου οφθαλμού».
Η μέρα της Μπάμπως, 8 Γενάρη
Στις 8 του Γενάρη στη Μονοκκλησιά, αλλά και σε άλλα χωριά της Βόρειας κυρίως Ελλάδας γιορτάζουν την μέρα της Μπάμπως. [Η Μπάμπω, στα αρχαία Βαυβώ/ Ιάμβη, ξεγεννούσε κάθε χρόνο το νέο Βρέφος Ίακχο / Βάκχο]. Οι μεθυσμένες Θρακιώτισσες, με σκωπτικά και αισχρά άσματα προσφέρουν καρότα στην Μπάμπω / Βαυβώ.
Πρωί-πρωί οι γυναίκες με την ιδιότυπη ενδυμασία τους πηγαίνουν στο σπίτι της πιο ηλικιωμένης γυναίκας, της μπάμπως (μπάμπω= γριά ή μαμή) , που είναι και το τιμώμενο πρόσωπο της μέρας, και, αφού τη βρέχουν με βασιλικό και τη βάζουν να τάξει, της προσφέρουν δώρα.
Ύστερα την τοποθετούν πάνω σε ένα αμάξι, κατάλληλα μετασκευασμένο και στολισμένο. Και τη γυρίζουν στους δρόμους του χωριού χορεύοντας στο ρυθμό της παραδοσιακής γκάιντας. Ακολουθεί το γλέντι που το μεσημέρι μεταφέρετε ξέφρενο στην κεντρική πλατεία του χωριού. Οι θρακιώτικοι χοροί, το Ζουναράδικο και η Μπαϊντούσκα έρχονται πρώτοι , και έπονται ο συρτός και ο καρσιλαμάς.
Μην τολμήσει κάποιο αντρικό πόδι να παραβιάσει τα σύνορα, που έχουν ορίσει με σχοινί γύρω από την πλατεία! Τον περιμένει κατάβρεγμα μέχρι το κόκαλο.
Αλλες γυναίκες ντυμένες με αντρικές ενδυμασίες ασχολούνται με καθαρά αρρενωπές δουλειές. Παράλληλα οι άντρες στα σπίτια αναγκάζονται να κάνουν τις εργασίες του σπιτιού, αφού η νοικοκυρά λείπει για μια μέρα από αυτό.
Η διασκέδαση και το συμπόσιο, συνεχίζεται το σούρουπο μέσα στο οίκημα του συλλόγου των γυναικών σε αυστηρά περιορισμένο κύκλο των παντρεμένων γυναικών μέχρι τα ξημερώματα της επομένης μακριά από κάθε αδιάκριτο μάτι και χωρίς την αντρική παρουσία. Οι οργανοπαίκτες είναι χωρισμένοι από ένα προπέτασμα, για να μην βλέπουν ότι γίνεται.
Οι ρίζες όμως του εθίμου πρέπει να αναζητηθούν πολύ πιο παλιά και πιθανόν στην αρχαιότητα. Ίσως ξεκίνησε από τη λατρεία κάποιας αρχαίας θεότητας της γονιμότητας.
Οι γυναίκες στην αρχαιότητα πρόσφεραν θυσίες στην Γενετυλλίδα , Αττική θεότητα της γονιμότητας και του τοκετού, η γιορτή που γινόταν προς τιμή της χαρακτηριζόταν ως γιορτή των γυναικών. Το έθιμο αυτό φαίνεται πως πρωτάρχισε με τιμώμενο πρόσωπο τη μαμή, που αποτελούσε αξιόλογο μέλος της κοινωνίας του χωριού, και από έλλειψη μαμής , τη θέση της πήρε η γεροντότερη γυναίκα του χωριού.
ΠΛΑΝΗΤΙΚΕΣ ΘΕΣΕΙΣ ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ 2011
ΠΛΑΝΗΤΗΣ ΗΛΙΟΣ ΣΕ ΖΩΔΙΑ
Ο ΗΛΙΟΣ (κοινώς το ΖΩΔΙΟ μας) συμβολίζει τη δύναμη, την εξουσία, τη θέληση, το κύρος, την εξωτερική μας εμφάνιση, την προσωπικότητά μας:
- Την 1η Ιανουαρίου βρίσκεται στη 10η μοίρα του Αιγόκερω
- Στις 20 περνάει στον Υδροχόο
- Και μέχρι τις 31 φτάνει στην 11η μοίρα του
ΠΛΑΝΗΤΗΣ ΣΕΛΗΝΗ ΣΕ ΖΩΔΙΑ
Η ΣΕΛΗΝΗ συμβολίζει τις αδυναμίες μας, την ψυχή, το συναίσθημα, τη δεκτικότητα, την οικογένεια, τη μητέρα και γενικότερα τις γυναίκες στη ζωή μας:
- Την 1η Ιανουαρίου βρίσκεται στο Σκορπιό
- Στις 4 η Νέα Σελήνη και Μερικη Εκλειψη Ηλιου στην 13η μοίρα του Αιγόκερω
- Στις 12 φάση πρώτου τετάρτου στην 21η μοίρα του Κριού
- Στις 19 η Πανσέληνος στην 29η μοίρα του Καρκίνου
- Στις 26 σχηματίζει φάση τρίτου τετάρτου στην 6η μοίρα του Σκορπιού
ΒΟΡΕΙΟΣ ΔΕΣΜΟΣ ΤΗΣ ΣΕΛΗΝΗΣ ΣΕ ΖΩΔΙΑ
Ο ΒΟΡΕΙΟΣ ΔΕΣΜΟΣ της ΣΕΛΗΝΗΣ συμβολίζει τις πάσης φύσεως σχέσεις και το καλό ΚΑΡΜΑ μας στη ζωή:
- Την 1η Ιανουαρίου βρίσκεται στη 2η μοίρα του Αιγόκερω
- Και μέχρι τις 31 παραμένει στη 2η μοίρα του
ΝΟΤΙΟΣ ΔΕΣΜΟΣ ΤΗΣ ΣΕΛΗΝΗΣ ΣΕ ΖΩΔΙΑ
Ο ΝΟΤΙΟΣ ΔΕΣΜΟΣ της ΣΕΛΗΝΗΣ συμβολίζει τις πάσης φύσεως σχέσεις και το κακό ΚΑΡΜΑ μας στη ζωή:
- Την 1η Ιανουαρίου βρίσκεται στη 2η μοίρα του Καρκίνου
- Και μέχρι τις 31 παραμένει στη 2η μοίρα του
ΠΛΑΝΗΤΗΣ ΕΡΜΗΣ ΣΕ ΖΩΔΙΑ
Ο ΕΡΜΗΣ είναι ο πλανήτης των ταξιδιών, των μετακινήσεων, της επικοινωνίας, των επαφών, των διαπραγματεύσεων, των μηχανημάτων, των μμε, των μέσων μεταφοράς, των συμβολαίων, των υπογραφών και εγγράφων, των μαθημάτων, του γραψίματος και του διαβάσματος:
- Την 1η Ιανουαρίου βρίσκεται στη 19η μοίρα του Τοξότη
- Στις 13 περνάει στο ζώδιο του Αιγόκερω
- Και μέχρι τις 31 φτάνει στην 24η μοίρα του
ΠΛΑΝΗΤΗΣ ΑΦΡΟΔΙΤΗ ΣΕ ΖΩΔΙΑ
Η ΑΦΡΟΔΙΤΗ είναι ο πλανήτης της αγάπης, του έρωτα, των κοινωνικών επαφών, των δημοσίων σχέσεων, της ομορφιάς, της χλιδής, της τέχνης, των οικονομικών καθώς και όλων των σχέσεων και συνεργασιών των ανθρώπων, σε όλα τα επίπεδα και διαστάσεις:
- Την 1η Ιανουαρίου βρίσκεται στην 24η μοίρα του Σκορπιού
- Στις 7 περνάει στον Τοξότη
- Και μέχρι τις 31 φτάνει στην 25η μοίρα του
ΠΛΑΝΗΤΗΣ ΑΡΗΣ ΣΕ ΖΩΔΙΑ
Ο ΑΡΗΣ είναι ο πλανήτης που δείχνει τον τρόπο που ενεργούμε, αλλά και της ίδιας της ενέργειας που βγάζουμε προς τα έξω:
- Την 1η Ιανουαρίου βρίσκεται στη 18η μοίρα του Αιγόκερω
- Στις 16 περνάει στον Υδροχόο
- Και μέχρι τις 31 φτάνει στη 12η μοίρα του
ΠΛΑΝΗΤΗΣ ΔΙΑΣ ΣΕ ΖΩΔΙΑ
Ο ΔΙΑΣ είναι ο πλανήτης της τύχης, της επιτυχίας, της χαράς, της αισιοδοξίας, των νέων ευκαιριών και προτάσεων, της μάθησης, των επεκτάσεων και των πιστεύω μας:
- Την 1η Ιανουαρίου βρίσκεται στην 26η μοίρα των Ιχθύων
- Στις 22 περνάει στον Κριό
- Και μέχρι τις 31 φτάνει στην 1η μοίρα του
ΠΛΑΝΗΤΗΣ ΚΡΟΝΟΣ ΣΕ ΖΩΔΙΑ
Ο ΚΡΟΝΟΣ είναι ο πλανήτης της σταθερότητας, της σοβαρότητας, της υπευθυνότητας, των επαγγελματικών, της καριέρας, των νόμων και των διατάξεων, της αδυναμίας και της ατυχίας:
- Την 1η Ιανουαρίου βρίσκεται στη 16η μοίρα του Ζυγού
- Στις 26 γίνεται ανάδρομος στη 17 μοίρα
- Και μέχρι τις 31 παραμένει ανάδρομος στη 17η μοίρα του
ΠΛΑΝΗΤΗΣ ΟΥΡΑΝΟΣ ΣΕ ΖΩΔΙΑ
Ο ΟΥΡΑΝΟΣ είναι ο πλανήτης των αλλαγών, των ανατροπών και των επαναστάσεων, μικρών και μεγάλων:
- Την 1η Ιανουαρίου βρίσκεται στην 26η μοίρα των Ιχθύων
- Και μέχρι τις 31 φτάνει στην 27η μοίρα
ΠΛΑΝΗΤΗΣ ΠΟΣΕΙΔΩΝΑΣ ΣΕ ΖΩΔΙΑ
Ο ΠΟΣΕΙΔΩΝΑΣ είναι ο πλανήτης των καλλιτεχνών, της διαίσθησης, των ονείρων, των ψευδαισθήσεων, των εξιδανικεύσεων, των υψηλών στόχων, της κατανόησης και των εξαπατήσεων:
- Την 1η Ιανουαρίου βρίσκεται στην 26η μοίρα του Υδροχόου
- Και μέχρι τις 31 φτάνει στην 27η μοίρα
ΠΛΑΝΗΤΗΣ ΠΛΟΥΤΩΝΑΣ ΣΕ ΖΩΔΙΑ
Ο ΠΛΟΥΤΩΝΑΣ είναι ο πλανήτης της ολοκληρωτικής αναγέννησης, των καταλυτικών και μοιραίων αλλαγών, της διερεύνησης εις βάθος, της τεράστιας δύναμη, του πάθους και των εσωτερικών αναζητήσεων:
- Την 1η Ιανουαρίου βρίσκεται στην 5η μοίρα του Αιγόκερω
Αυτά είναι τα banner για τα τρια μου blog. Άν θέλετε να με προσθέσετε θα χαρώ πολύ. Ενημερώστε με, για να προσθέσω και γω το δικό σας. Αν όχι δεν πειράζει. Να στε καλά!
.png "English"){kind=small}
