Χαζεύοντας και ψάχνοντας όπως κάθε μέρα τις ειδήσεις στο Διαδίκτυο, έπεσε στην αντίληψή μου το παρακάτω άρθρο με τίτλο:

ΑΝΑΤΡΙΧΙΑΣΤΙΚΟ: Θάβουν σε ομαδικούς τάφους νεογνά και αρνούνται να επιστρέψουν τις σορούς στους γονείς τους.

Δες εδώ:  
κι εδώ:

Και..απόρησα!!

Τώρα βγήκε αυτό στη φόρα;

Μόνο μια μάνα βρέθηκε να αναρωτηθεί που είναι το νεκρό μωρό της;

Έπρεπε να φτάσει το θέμα στο Συνήγορο του πολίτη για να δικαιωθεί;

Μα...που ζούμε;;;;

Θέλει πολύ μυαλό να ρωτήσεις πριν ξεκινήσει καν αυτή η διαδικασία, τι θα κάνουν το νεκρό μωρό;

Η μάνα είναι αδύνατον να το κάνει τη στιγμή που βρίσκεται στην αίθουσα του τοκετού και ίσως να μην ξέρει καν ότι το μωρό της γεννήθηκε νεκρό.

Αλλά οι συγγενείς;;;;;

Δεν θίγω κανέναν!!

Δεν έχω αυτό το δικαίωμα άλλωστε.

Απλά ΑΠΟΡΩ!!

Και επειδή μου έχει τύχει περιστατικό με γνωστό πρόσωπο έχω να πω το εξής:

Ρωτάς τις μαίες ή το γιατρό για το τι πρόκειται να γίνει με το μωρό αμέσως μόλις σου ανακοινώσουν ότι γεννήθηκε νεκρό ( μιλάω για τους συγγενείς πάντα ή αυτόν που θα μάθει πρώτος το συμβάν) .
Αυτοί σου απαντούν για το τι θα κάνουν αλλά σε ρωτούν αν θέλεις να το πάρεις και να το θάψεις εσύ.

Οι περισσότεροι δεν δέχονται!

και ξέρεις γιατί;

Γιατί είναι σκληρό να αντιμετωπιστεί μια τέτοια κατάσταση....!!

ΑΠΟΡΩ όμως..

Τι είναι πιο σκληρό;


Να ξέρεις ότι θα πας να του βάλεις εσύ ένα κεράκι , να το κλάψεις,να το αποχαιρετίσεις ή να το αφήσεις και να ξεχάσεις ότι έγινε;;;;

ΑΠΟΡΩ...

Οι γιαγιάδες μας γιατί στους οικογενειακούς τους τάφους είχαν και τα μωρά που γεννιόνταν νεκρά;;;

( Είχα δει μια μέρα στο νεκροταφείο ένα τάφο μια σταλιά και ρώτησα τη μάνα μου ( ήμουν πιτσιρίκα) : Μαμά τι είναι αυτό; Και μου απάντησε : Είναι το μωρό της τάδε που γεννήθηκε νεκρό.)

Μακάβριο θέμα έπιασα, δε θέλω καν να το σκέφτομαι αλλά όλα μέσα στη ζωή είναι...

Απλά έχω την εντύπωση ότι οι παλιοί είχαν πιο μυαλό από εμάς τους νεότερους τελικά κι ας ήταν αγράμματοι.....

Το κυριότερο..είχαν αρχές....( θα μπω σε άλλο αντικείμενο και δεν είναι επί του παρόντος!)
Όποιος με πιάνει με πιάνει!

____________________________________________________________________________

(ΣΗΜ:  Ο τίτλος του άρθρου έχω την εντύπωση ότι είναι 'too much' και 'εκτός'...αλλά ποια είμαι εγώ που θα τα βάλω με το σύστημα;;;;)

Read More

Ο δρόμος...

Η ζωή της είναι ένας δρόμος.

Ένας δρόμος  γεμάτος λακκούβες.

Όσο και να προσπαθεί να τις αποφύγει,

όλο  σκοντάφτει και πέφτει …

μα ξανασηκώνεται…

άλλες φορές  τραυματίζεται σοβαρά,

άλλες φορές τη γλυτώνει με κάτι ψιλογρατζουνιές,

 άλλες φορές καταματωμένη.

 Όμως… σηκώνεται…

 Κι ο χρόνος, ο καλύτερος γιατρός κλείνει τις πληγές της.

 Και αυτή εξακολουθεί να προχωρά…

 Βλέπεις..εκεί απέναντι βλέπει έναν άλλο δρόμο..

 Ολόισιο και ολοκαίνουριο..

Είναι όμως μακριά….

 Τόσο μακριά….

Τόσο, που πιστεύει ότι μάλλον τον φαντάζεται…

 Άραγε θα καταφέρει ποτέ να τον φτάσει;

 Θα καταφέρει να μάθει αν υπάρχει αυτός ο δρόμος,

Ή… αν είναι ένα παιχνίδι του μυαλού της;;;

Read More

Διάλογος....!!!

-Πω! Πω! Αμάν αδερφούλα μου!

Σε βαρέθηκα πια!!

-Μα…!!

-Σκάσε!! Μιλάω!!

-Μα…

-Μαξις και ξερός!!

-Κουράστηκα πια βρε!!

Δεν μπορώ να σε βλέπω κάθε μέρα να ξυπνάς με μια μούρη κει κάτω!!

Να φυσάς, να ξεφυσάς!!

Στο τέλος θα σκάσεις!!

Θα κάνεις μπαμ!!

-Όμως…

-Τι όμως ρε!

 Τι όμως;

Κάθε μέρα το ίδιο τροπάριο!!

Η πρώτη φράση που βγαίνει από το στόμα σου είναι : Σκατά!!

Πλούτισε λίγο το λεξιλόγιο σου!!

Βρες κάτι άλλο να πεις!!

Κάτι καινούριο!!

Βρωμίσαμε πια!!

Πήξαμε από τα σκατά!!

Με πνίγεις!!

Δεν το καταλαβαίνεις;;;

-Και..σαν τι να πω δηλαδή!!

Αφού αυτό μου βγαίνει!!

-Ναι!

Οκ!!

Αυτό σου βγαίνει αλλά εγω τι φταίω;

Τόσα χρόνια που είμαι δίπλα σου , τόσα λόγια, τόσες συμβούλες, που πάνε;;

Στο βρόντο;;

Κάνε κάτι κι εσύ επιτέλους;;

-Να..κάνω..τι;;;

-Ξεκόλααααα!!

-Δεν μπορώ..!!

-Μπορείς!!

Δεν έχει δε μπορώ!!

Μήπως δεν θέλεις;

Πέστο μου καθαρά!!

Να ξέρω τι θα κάνω με σένα επιτέλους!!

Με έχεις κουράσει!

Δεν το καταλαβαίνεις;;

-Μα..κι εγω έχω κουραστεί…

Δεν είναι ότι δεν θέλω..

Απλά δεν μπορώ!!

Αφου ξέρεις πόσο έχω προσπαθήσει και πόσο προσπαθώ..αλλά δεν μου βγαίνει τώρα πια τίποτε άλλο εκτός από αυτή τη λέξη…

Αφού όλα είναι σκατά..

Είσαι τυφλή;;

Δε βλέπεις;;;

Και να σου πω και κάτι άλλο αν θες να ξέρεις;;

Κι εγω σε βαρέθηκα!!

Δεν είμαι πλεον παιδάκι να μου λες συνέχεια τι θα κάνω!!

Κάθε φορά που πέφτω να είσαι πάντα εκεί και να με σηκώνεις!!

ΚΙ ΕΓΩ ΣΕ ΒΑΡΕΘΗΚΑ!!

ΚΙ ΕΣΥ ΜΕ ΚΟΥΡΑΣΕΣ!!

ΑΣΕ ΜΕ ΗΣΥΧΗ!!!

ΣΚΑΤΑΑΑ!!

Σκατά…

σκατά…

-Επειδή τα έχεις πάρει στο κρανιο αυτή τη στιγμή και δεν προκειτε να μας βγάλει πουθενά αυτή η συζήτηση, θα σε αφήσω στη μαυρίλα σου!!

Αλλά…θα τα ξαναπούμε σύντομα!!

Να είσαι σίγουρη γι’αυτό!!

Και μόνο ότι σε έκανα σήμερα να εκνευριστείς και να αντιδράσεις… μου φτάνει!! χιχιχι

Read More

---- ΔΙΑΧΡΟΝΙΚΕΣ ΣΚΕΨΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΜΗΤΕΡΑ ΜΟΥ ----

• Μη  φοβάσαι να είσαι σταθερή μαζί μου. Αυτό θα με κάνει να νιώθω περισσότερη σιγουριά.
• Μη με παραχαϊδεύεις. Ξέρω πολύ καλά πως δεν πρέπει να μου δίνεις οτιδήποτε σου ζητώ. Σε δοκιμάζω για να δω.
• Μη με κάνεις να νιώθω μικρότερος απ’ ότι είμαι. Αυτό με σπρώχνει να παριστάνω καμιά φορά τον σπουδαίο.
• Μη μου κάνεις παρατηρήσεις μπροστά στον κόσμο, αν μπορείς. Θα προσέξω περισσότερο αυτό που θα μου πεις αν μου μιλήσεις ήρεμα μια στιγμή που θα είμαστε οι δύο μας.
• Μη μου δημιουργείς το συναίσθημα πως τα λάθη μου είναι αμαρτήματα. Μπερδεύονται  έτσι μέσα μου όλες οι αξίες που έχω μάθει να αναγνωρίζω.
• Μη με προστατεύεις από τις συνέπειες των πράξεων μου. Χρειάζεται  καμιά φορά να πάθω για να μάθω.
• Μη δίνεις μεγάλη σημασία στις μικροαδιαθεσίες μου. Καμιά φορά δημιουργούνται ίσα ίσα  για να κερδίσω την προσοχή που ζήτησα.
• Μη μου κάνεις συνεχώς παρατηρήσεις. Γιατί τότε θα χρειαστεί να προστατέψω τον εαυτό μου κάνοντας τον κουφό.
• Μη μου δίνεις  επιπόλαιες υποσχέσεις. Νιώθω πολύ περιφρονημένος όταν δεν τις κρατάς.
• Μην  υπερτιμάς την τιμιότητά μου. Συχνά οι απειλές σου με σπρώχνουν στην ψευτιά.
• Μη πέφτεις σε αντιφάσεις. Με  μπερδεύεις έτσι αφάνταστα και με κάνεις να χάνω την πίστη μου σε σένα.
• Μη με αγνοείς όταν σου κάνω ερωτήσεις γιατί θα ανακαλύψεις πως θα αρχίσω να παίρνω τις πληροφορίες μου από άλλες πηγές.
• Μη προσπαθείς να με κάνεις να πιστέψω πως είσαι τέλεια ή αλάνθαστη. Είναι μια δυσάρεστη έκπληξη για μένα όταν ανακαλύπτω πως δεν είσαι ούτε το ένα ούτε το άλλο.
• Μη διανοηθείς  ποτέ, πως θα πέσει η υπόληψη σου, αν μου ζητήσεις συγνώμη. Μια τίμια αναγνώριση ενός λάθους σου μου δημιουργεί  πολύ θερμά αισθήματα απέναντι  σου.
• Μη ξεχνάς πως μ’αρέσει να πειραματίζομαι. Χωρίς αυτό δεν μπορώ να ζήσω. Σε παρακαλώ παραδέξου το.
• Μη ξεχνάς πόσο γρήγορα μεγαλώνω. Θα πρέπει να σου είναι δύσκολο να κρατήσεις το “ίδιο βήμα” με μένα, αλλά προσπάθησε σε παρακαλώ.
• Μη ξεχνάς πως δεν θα μπορέσω ν’αναπτυχθώ , χωρίς πολύ κατανόηση και αγάπη. Αυτό όμως δεν χρειάζεται  να στο πω, έτσι δεν είναι;

Read More